Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.








Land van herkomst: Frankrijk (Molsheim, Elzas)
Historische fabrikant: Automobiles E. Bugatti
Oprichting: 1909
Oprichter: Ettore Bugatti
Belangrijke personen: Ettore Bugatti, Jean Bugatti, Ernest Friderich en Pierre Veyron
Bekende vooroorlogse modellen: Type 13, 22, 23, 30, 35, 37, 40, 43, 44, 46, 49, 50, 51, 55, 57 en Type 41 Royale
Bugatti behoort tot de meest legendarische automerken uit de geschiedenis. De auto's uit Molsheim staan bekend om hun bijzondere combinatie van geavanceerde techniek, elegante vormgeving en indrukwekkende prestaties.
Van de lichte Bugatti Type 13 Brescia tot de beroemde Type 35 Grand Prix-racer en de exclusieve Type 57: Ettore Bugatti bouwde auto's die zowel technisch als esthetisch hun tijd vooruit waren.
Ettore Bugatti werd in 1881 geboren in Milaan, in een kunstenaarsfamilie. Zijn vader Carlo was ontwerper en zijn broer Rembrandt werd beeldhouwer.
Ettore koos echter voor de techniek. Al op jonge leeftijd hield hij zich bezig met motorfietsen, auto's en wedstrijden.
Voordat hij zijn eigen fabriek begon, ontwierp hij auto's voor onder andere De Dietrich, Mathis en Deutz.
Rond 1908 ontwikkelde Bugatti een compacte viercilinderauto die later bekend werd als de Type 10.
Dit prototype vormde de technische basis voor zijn eerste eigen productieauto's.
In 1909 vestigde Ettore Bugatti zijn fabriek in Molsheim, destijds onderdeel van het Duitse Keizerrijk. Na de Eerste Wereldoorlog werd de Elzas weer Frans grondgebied.
De eerste Bugatti-productiemodellen hadden compacte viercilindermotoren met bovenliggende nokkenas.
De Type 13 was de sportieve uitvoering met korte wielbasis. De Type 15 en Type 17 hadden langere chassis voor ruimere carrosserieën.
De lichte constructie en nauwkeurige besturing maakten de Type 13 tot een belangrijke vroege sportwagen.
Na de Eerste Wereldoorlog hervatte Bugatti de productie in Molsheim en introduceerde hij een verbeterde viercilindermotor met zestien kleppen.
In 1921 behaalde Bugatti tijdens de voiturettewedstrijd in Brescia de eerste vier plaatsen.
Deze overwinning gaf de Bugatti Brescia zijn beroemde naam. De aanduiding wordt vooral geassocieerd met de sportieve Type 13 en verwante Type 22- en Type 23-modellen.
De in 1922 geïntroduceerde Type 30 was de eerste Bugatti-productieauto met een achtcilinder lijnmotor.
De tweelitermotor had een bovenliggende nokkenas en drie kleppen per cilinder.
Deze techniek vormde de basis voor de latere succesvolle Grand Prix-modellen.
In 1924 presenteerde Bugatti de Type 35, die zou uitgroeien tot een van de succesvolste raceauto's aller tijden.
Het model had een fraaie hoefijzervormige radiateur, een licht chassis, karakteristieke aluminium wielen en een krachtige achtcilindermotor.
De Type 35-familie omvatte onder andere de Type 35A, 35C en 35B, met verschillende motoren en compressoruitvoeringen.
Gedurende de jaren twintig behaalde Bugatti talloze overwinningen in Grand Prix-races, heuvelklimmen en andere wedstrijden.
De Type 37 combineerde een viercilindermotor met een chassis dat sterk verwant was aan dat van de Type 35.
Het model was bedoeld voor sportieve rijders en deelnemers aan wedstrijden.
De Type 37A kreeg een compressor en leverde daardoor aanzienlijk betere prestaties.
Naast racewagens ontwikkelde Bugatti praktische sport- en toerauto's.
De Type 40 gebruikte een viercilindermotor en werd geleverd met verschillende carrosserieën.
De Type 43 combineerde de krachtige achtcilindermotor van de Grand Prix-modellen met een langer chassis voor gebruik op de openbare weg.
De Type 44 werd een belangrijke toerauto met een drieliter achtcilindermotor.
De Bugatti Royale was het meest ambitieuze luxeproject van Ettore Bugatti.
De enorme Type 41 had een achtcilindermotor van ongeveer 12,7 liter en was bedoeld voor de meest exclusieve carrosserieën.
Er werden slechts zes chassis gebouwd. Door de economische crisis van de jaren dertig bleef het commerciële succes beperkt.
De overgebleven Royales behoren tegenwoordig tot de beroemdste luxeauto's ter wereld.
De Type 46 was een grote luxeauto met een 5,3-liter achtcilindermotor en een achterin geplaatste versnellingsbak.
De Type 49 was een verfijnde doorontwikkeling van de Type 44, met een 3,3-liter achtcilindermotor.
De Type 50 kreeg een krachtige achtcilinder met dubbele bovenliggende nokkenassen en werd aangeboden in exclusieve sportieve uitvoeringen.
In de jaren dertig ontwikkelde Bugatti nieuwe racewagens om de toenemende concurrentie het hoofd te bieden.
De Type 51 combineerde een chassis uit de Type 35-familie met een achtcilindermotor met dubbele bovenliggende nokkenassen.
De krachtige Type 54 en de elegante Type 59 waren verdere ontwikkelingen voor de internationale Grand Prix-racerij.
De Type 55 verscheen in 1932 als een bijzonder snelle sportwagen met een achtcilindermotor en compressor.
De bekendste carrosserie is de tweezits roadster van Jean Bugatti, de zoon van Ettore.
Met zijn lage bouw, vloeiende lijnen en karakteristieke tweekleurige carrosserie geldt deze roadster als een van de mooiste vooroorlogse sportwagens.
De Type 57 werd in 1934 geïntroduceerd en groeide uit tot het belangrijkste Bugatti-model van de late jaren dertig.
De auto had een 3,3-liter achtcilindermotor met dubbele bovenliggende nokkenassen.
Er verschenen verschillende uitvoeringen, waaronder de Type 57C met compressor, de verlaagde Type 57S en de Type 57SC.
Bekende carrosserievarianten zijn de Atalante, Ventoux, Galibier, Stelvio en de uitzonderlijk zeldzame Atlantic.
Jean Bugatti speelde in de jaren dertig een steeds belangrijkere rol bij het ontwerpen van de elegante Bugatti-carrosserieën.
Naast carrosserieën uit de eigen fabriek werden Bugatti-chassis ook voorzien van maatwerk door gespecialiseerde carrosseriebouwers.
De oorspronkelijke carrosserie, historische foto's en fabrieksgegevens zijn daarom van groot belang voor de authenticiteit en waarde.
Bugatti behaalde ook belangrijke successen in langeafstandsraces.
In 1937 wonnen Jean-Pierre Wimille en Robert Benoist de 24 uur van Le Mans met een Bugatti Type 57G Tank.
In 1939 volgde een tweede overwinning met een Type 57C Tank, bestuurd door Jean-Pierre Wimille en Pierre Veyron.
De Tweede Wereldoorlog bracht de productie in Molsheim vrijwel tot stilstand.
Jean Bugatti overleed in 1939 en Ettore Bugatti in 1947.
Na de oorlog werden nog enkele auto's gebouwd, waaronder de Type 101. In 1956 verscheen de Type 251 Formule 1-racewagen, maar dit project kreeg geen vervolg.
De naam Bugatti werd later nieuw leven ingeblazen met moderne sportwagens zoals de EB110, Veyron en Chiron.
Sinds 2021 wordt het moderne merk geëxploiteerd via Bugatti Rimac, een samenwerking van Rimac Group en Porsche.
De huidige hypercars staan los van de oorspronkelijke productie uit Molsheim, maar bouwen voort op de historische reputatie van het merk.
Bij een Bugatti is het essentieel om chassisnummer, motornummer, versnellingsbak, carrosserie en herkomst zorgvuldig te controleren.
Een deel van de overgebleven auto's is in de loop der jaren opnieuw opgebouwd, van een andere carrosserie voorzien of samengesteld uit verschillende originele onderdelen.
Fabrieksdocumentatie, historische foto's en een aantoonbare eigendomsgeschiedenis zijn daarom bijzonder belangrijk.
Bij modellen als de Type 35 en Type 37 kan een bewezen wedstrijdhistorie grote invloed hebben op de waarde. Bij de Type 55 en Type 57 speelt de originaliteit van de carrosserie een minstens zo grote rol.
Ontdek op deze pagina vooroorlogse Bugatti's, van de Type 13 Brescia en Type 35 Grand Prix tot de exclusieve Type 55 en Type 57.
Bekijk ook andere veteranenauto's, Edwardiaanse auto's, Vintage- en Post-Vintage-auto's op PreWarCar.com.
Voor naoorlogse klassiekers kunt u terecht op PostWarClassic.com.
Historische bron: G.N. Georgano, The Complete Encyclopaedia of Motorcars, aangevuld en redactioneel bewerkt.
Heeft u aanvullende informatie of correcties over Bugatti? Neem contact op via [email protected].
