Filter

Bedrieglijk en flitsend als geen ander

Een glimp hiervan is voldoende om dit voertuig te herkennen als een onvervalste Figoni & Falaschi creatie met alle kenmerkende markeringen. Schuine panelen, volledig gesloten 'ponton spatborden' met een enorme overhang aan de achterzijde, tweekleurige lak in contrasterende kleuren en glimmend werk dat de krullen en kronkels van de carrosserie volgt.

 

Carrosserie Willy Hartmann van Lausanne

 

Wel, het is u vergeven, maar het is geen Figoni & Falaschi en zelfs geen Delage of Delahaye, Bugatti of Talbot-Lago. Dit is de enige Cadillac V16 met een carrosserie van Carrosserie Willy Hartmann uit Lausanne, Zwitserland. Maar we begrijpen dat zelfs sommige van de zelfbenoemde carrosseriebouwers-kenners dit niet wisten toen hij in 1968 in een vervallen staat in de buurt van Genève werd gevonden. Een latere eigenaar probeerde het Hartmann-vermoeden uit te wissen door op frauduleuze wijze het plaatje van de carrosseriebouwer te vervangen en te adverteren als een Figoni & Falaschi. Dus we nemen het u niet kwalijk!

Hartmann, tenslotte, is niet de bekendste carrosseriebouwer. Weliswaar had Hartmann in de jaren dertig al een aantal hippe creaties gebouwd op basis van Hotchkiss, Mathis, Minerva en Issota-Fraschini chassis, maar geen enkele daarvan was zo bizar als deze. In 1937 kreeg Willy Hartmann de opdracht van Philippe Barraud, erfgenaam van rode bakstenen en slechts een paar kilometer verderop wonend, om met de meest extreme Cadillac tot nu toe te komen, een Cadillac die andere carrosseriebouw creaties in de schaduw zou stellen.

Toen de Zwitserse autoriteiten er eenmaal van overtuigd waren dat dit enorme voertuig van 6,7 meter lang in feite een auto voor de weg was en geen vrachtwagen, gebruikte Barraud het om mensen over de Zwitserse meren te vervoeren. Hij liet hem tijdens de oorlogsjaren opslaan, om hem daarna opnieuw te laten spuiten. Hij werd nog een keer overgespoten ― Barraud moet toch een toegewijde modebewaker geweest zijn ― om in '68 eenzaam in een weiland (!) te worden gevonden en voor 4.000 Zwitserse frank te worden verkocht ― nog geen duizend euro in die tijd.

Sindsdien is het aantal wisselingen van eigenaar, overspuitingen, restauraties en prijsstijgingen nauwelijks meer te volgen, maar de auto is tenminste nog onder ons en ziet er nu vrijwel net zo uit als in 1937. Bovendien is hij nu volledig erkend als een Willy Hartmann creatie!

 

Woorden Jeroen Booij. Foto's en info newcadillacdatabase.org.

 

Gepubliceerd:
woensdag juni 8th, 2022
Jean-Pierre RECORD
13 Juni 2022, 11:11
This car has a splendid three-page spread in the reference book on Swiss coachbuilders "Schweizer Carrossiers von den Anfängen bis 1970" by Ferdinand Hediger, published in German in 2013.
‐---------

Cette voiture a droit à une splendide triple page dans le livre de référence sur les carrossiers suisses "Schweizer Carrossiers von den Anfängen bis 1970" de Ferdinand Hediger, publié en langue allemande en 2013.
Lees verder
Alan Spencer
12 Juni 2022, 17:28
The car was on display for years in its ‘resale red’ livery at the Blackhawk Auto Museum in Danville, near San Francisco. It stood on a raised platform, which made it look even more imposing.
Lees verder
Maurizio Rosati
12 Juni 2022, 10:28
Minerva and Issota-Fraschini chassis!
ISOTTA!
Lees verder
Jeroen Booij
13 Juni 2022, 11:07
Sorry mister Rossatti!
Lees verder
Jaap Braam Ruben
09 Juni 2022, 13:17
Nice story. It must have been in 1974/75. I was on my way to buy my first Bugatti. There was an auction on a lake near Vichy.
There, we met a man who wanted to convince me to buy a wild Cadillac instead of the T57 Ventoux. The Hartmann Caddy stood in a rickety romney shed. My brother Harald advised me to go for the Cadillac. I thought it was just an ordinary car and totally out of proportion and chose the Bugatti. I never regretted it. Finally Graig Jackson bought it for Tom Barrett (Barrett-Jackson) "Greatest name in Classic cars" in Arizona. He immediately painted it "resale red". The Cadillac now has its original colour back and did well at Pebble Beach.
But it is still an ugly car to me. In the end, it's all "in the eyes of the beholder".
---------------------------------------------------------
Original comment:
Leuk verhaal. Het zal in 1974/75 geweest zijn. Ik was op pad mijn eerste Bugatti te kopen. Aan een meer bij Vichy werd een veiling gehouden.
Aldaar troffen we een man die mij wilde overtuigen ipv de T57 Ventoux een wilde Cadillac te kopen. De Hartmann Caddy stond in een gammele romney shed. Mijn broer Harald adviseerde me voor de Cadillac te gaan. Ik vond het maar een ordinaire auto en totaal buiten proportie en koos voor de Bugatti. Nooit spijt van gehad. Uiteindelijk kocht Graig Jackson hem voor Tom Barrett ( Barrett -Jackson ) “ Greatest name in Classic cars” in Arizona. Die schilderde hem meteen “resale red”. De Cadillac heeft nu weer haar originele kleur terug en deed het goed op Pebble Beach.
Maar het blijft voor mij nog steeds een lelijk ding. Het is uiteindelijk allemaal “in the eyes of the beholder”.
Lees verder
Jeroen Booij
13 Juni 2022, 11:07
Thanks for sharing this lovely story Jaap!
Lees verder
Keith W
13 Juni 2022, 13:44
Hi Jack ,
I remember you when I worked with Ed Jurist at the Vintage Car Store in Nyack N.Y , You and him had some great cars pass trough your hands ! Great to see your still around .
Lees verder

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen


Login om uw reactie direct te plaatsen

Afbeeldingen toevoegen aan uw reactie