Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
De Bugatti Type 35 wordt algemeen beschouwd als de ultieme vooroorlogse race- of sportwagen. Hij is innovatief — ontwikkeld voor de racerij en opvallend licht van gewicht — en doet werkelijk recht aan het misschien wat overgebruikte predicaat ‘raspaard’, met honderden overwinningen in de autosport, zowel in handen van fabrieksteams als particuliere rijders. Daarbij is hij onmiskenbaar mooi, met zijn pure en eenvoudige vormgeving.
Maar wat te denken van een nog eenvoudiger en lichtere versie van die bejubelde Type 35? Dat is de Bugatti Type 37, uitgerust met een viercilindermotor in plaats van een acht-in-lijn. Er werden circa 270 exemplaren gebouwd, waarvan naar schatting ongeveer 130 vandaag de dag nog bestaan — aanzienlijk minder dan zijn grotere broer, de Type 35. Van die laatste werden zo’n 340 stuks geproduceerd, en men vermoedt dat er tegenwoordig bijna duizend van over zijn.
Drie van deze Type 37’s werden in 1926 — precies een eeuw geleden — geleverd aan de Londense concessionaris William Sorel. Dit specifieke exemplaar was er één van. Een zekere heer Moore zou de eerste eigenaar zijn geweest, waarna de auto in de jaren daarop regelmatig in de autosport verscheen. Sommigen menen dat ook Malcolm Campbell ermee gereden heeft, al is dat nooit bevestigd. Zeker is dat in 1929 de president van de toen pas opgerichte Bugatti Owners’ Club de wagen verwierf. Hij is de bestuurder die enthousiast achter het stuur te zien is op de begeleidende foto, genomen tijdens een heuvelklim van de Bugatti Owners’ Club in Chalfont St Peter. De auto wisselde daarna nog meerdere malen van eigenaar en bleef in het Verenigd Koninkrijk actief in competitie.
Pas midden jaren negentig onderging de auto een ingrijpende restauratie, uitgevoerd met grote zorg voor zijn herkomst en historie. Een eigentijds rapport meldde: “Tot op de dag van vandaag is de auto in alle opzichten opmerkelijk origineel gebleven, met behoud van de oorspronkelijke motor, voor- en achterassen, versnellingsbak en carrosserie.” Alleen de carburateurs zouden sindsdien zijn aangepast. In 2003 had de auto 77 jaar in het Verenigd Koninkrijk doorgebracht, voordat hij naar het Europese vasteland verhuisde, naar Nederland. Inmiddels zijn er opnieuw 23 jaar verstreken en wordt de auto wederom ter veiling aangeboden.
Goedkoop is hij allerminst. Toch voelt deze bijzonder originele Type 37, in een wereld waarin de Type 35 eindeloos is gevierd — en in talloze interpretaties, eerbetonen en reconstructies is nagebouwd — verfrissend authentiek aan.
Tekst: Jeroen Booij
Fotografie: Broad Arrow Auctioneers
Tijdens de veiling bereikte de Bugatti Type 37 GP een hoogste bod van €780.000. Voor zover ons bekend is de auto echter niet live bij dit bod verkocht.
Naar onze mening geeft dit een realistisch beeld van de huidige markt: er is zeker interesse voor bijzondere en goed gepresenteerde auto’s, maar kopers lijken momenteel kritischer en terughoudender bij de hoogste prijscategorieën. Wij ben benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken
Ahaaa yes....
Many aftermarket built from original (?) parts and replicated parts, assembled they came together the the help of U.K. Bugatti specialists, including Ivan Dutton, Gentry Restorations, Arthur Archer, Brineton Engineering and French specialists NOVO and many others like Argentine PurSang.