Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Een Spaanse amateurfotograaf maakte deze twee prachtige foto's op het circuit van Sitges-Terramar bijna een eeuw geleden in 1923. Hij of zij schreef op de eerste foto 'El héroe de la tarde' of in Nederlands 'De held van de avond' en het is gedateerd 4 november 1923. De andere foto vermeldt "El conde Zborowski a 156 mk por hora" oftewel "Graaf Zborowski met 156 km per uur" en we kunnen alleen maar raden dat deze werd genomen tijdens de openingsrace van het circuit een week eerder welke, volgens Wikipedia gewonnen werd door Albert Divo in een Sunbeam die Graaf Louis Zborowski in een Miller versloeg, met een winnende snelheid van 96,91 mph (155,96 km/u).
Koning Alfonso XIII sprak zelf tijdens die eerste Spaanse Grand Prix, ten overstaan van 30.000 toeschouwers. Maar helaas werd het circuit van Sitges-Terramar niet de nationale trots van Spanje op het gebied van autosport. De laatste officiële race vond slechts twee jaar later plaats na veel onvrede over het niet betalen van de arbeiders die het circuit in 300 dagen hadden gebouwd. Een verbod op internationale races speelde ook een rol, maar bovenal was er de architectuur van het circuit zelf. Architect Jaume Mestres i Fossas had één fatale fout gemaakt. Hoewel hij de machtige kombochten solide en sterk bouwde - er werd 3½ miljoen kilo beton gebruikt - was de overgang naar de rechte stukken veel te abrupt. Dit betekende dat racen hier een echt gevaarlijke aangelegenheid werd. Coureurs konden niet zo hard gaan als ze wilden, omdat het vrijwel onmogelijk was om vanaf de banking op topsnelheid terug te keren naar de grond. 156 km/u moet in 1923 ongetwijfeld een angstaanjagende aangelegenheid zijn geweest.
Vele jaren geleden, toen we nog jong en roekeloos waren, hebben we het zelf geprobeerd. Toegang krijgen tot het circuit was één ding, op snelheid de banking beklimmen was iets anders! Voorzichtig klom onze bescheiden auto steeds hoger in de westelijke bocht, die destijds een stuk minder begroeid was dan de oostelijke, tot 120 km/u. En het moet gezegd worden: daar en toen werd het eng. Het was alsof je na de bocht met auto en al tegen de grond werd geslagen.
Al in 1925 werden de races gestaakt op het Spaanse circuit dat moest concurreren met Avis, Brooklands en Monza. De Spaanse maar in Tsjechië geboren coureur Edgar Morawitz kocht het circuit in 1929 en organiseerde enige tijd motorkampioenschappen. Maar deze keer zorgde de Spaanse Burgeroorlog voor problemen, waardoor er na 1936 geen activiteit meer was. Naar verluidt gebruikte Morawitz het circuit als basis voor Russische Polikarpov gevechtsvliegtuigen. Hoe hij in 1945 stierf is ons niet bekend, maar zijn familiewapen sierde nog steeds de deur van het oude huis naast de uitkijktoren toen wij er waren.
(Woorden Jeroen Booij, foto's Ajuntament de Girona)