Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Toen we deze foto’s zagen, verslikten we ons bijna in onze koffie. Wat in hemelsnaam was dat..? De auto blijkt een Hispano-Suiza te zijn – die kun je moeilijk missen – maar het is wel zo prettig om hem in de juiste context te plaatsen, want hij lijkt op geen enkele andere die we eerder zijn tegengekomen. De foto is duidelijk genomen op een concours d’élégance, maar gezien de auto’s op de achtergrond niet eentje uit de jaren twintig of dertig. De Talbot Lago T26 achter de Hispano dateert uit de late jaren veertig.
We ontdekten dat de carrosserie vermoedelijk is gebouwd door Million-Guiet uit Parijs en dat het waarschijnlijk om een 32 pk sterke H6B gaat, met zijn zesliter zescilindermotor. Million-Guiet was een bijzonder productieve carrosseriebouwer, en het aantal Hispano-Suiza’s dat door dit bedrijf werd gekleed is indrukwekkend, met zelfs tal van H6B’s in uiteenlopende stijlen. Uiteindelijk gaf het kenteken 282-RE3 de doorslag – en dat bleek iets totaal anders dan we hadden verwacht!
Dit, dames en heren, is die wel heel trieste auto uit de Baillon-collectie. Ja, dat roestige wrak dat elf jaar geleden werd verkocht voor maar liefst 572.160 euro. Veilinghuis Artcurial lichtte het kenteken toe in de verkooptekst van 2015, waaruit bleek dat de man achter de transformatie de zesde eigenaar was: voormalig wielerkampioen Henri Bréau. Uit de beschrijving: “Geïnspireerd door naoorlogse creaties van Franse carrosseriebouwers zoals Saoutchik, begon Bréau zijn cabriolet te personaliseren door accessoires toe te voegen die in de loop der jaren steeds talrijker werden. Het begon met een steenslagbeschermer voor de grille, gevolgd door wieldoppen, wielmoeren, verlengde spatborden, extra verlichting, koplampbeugels, vleugeltips… De Hispano veranderde langzaam in een ‘circusauto’ die niet per se van de beste smaak getuigde. Toch was Henri Bréau zeer trots op zijn auto en stelde hij deze tentoon op het concours d’élégance van Enghien-les-Bains in juni 1949.”
Dat moet dus ook de plek zijn waar deze foto’s zijn genomen – waarvoor dank! Bréau verkocht de auto in 1955 en uiteindelijk belandde hij – ontdaan van al het toegevoegde chroomwerk – in 1967 bij Roger Baillon. Daar, bij het Château Gaillard nabij Niort in West-Frankrijk, raakte de auto in verval voordat hij werd ‘herontdekt’ en verkocht.
Waar is hij nu?
Tekst: Jeroen Booij
Beeld: Jules Heumann / Artcurial