Een tegenvallende seizoensopener in Amberley Museum

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Naar eigen zeggen toont en bewaart het Amberley Museum 'de landelijke, vervoers-, industriële en communicatiegeschiedenis van Zuid-Engeland'. Het is schilderachtig gelegen in een voormalige krijtgroeve in de South Downs van Sussex en bevat een collectie historische bussen, brandweerwagens en GPO-busjes en een reconstructie van een dorpsgarage uit 1920.

De Vintage Car Show - open voor alle auto's gebouwd tot 1955 - wordt al vele jaren gehouden op de eerste zondag in april en is altijd een bijzonder goed evenement geweest. Het is één van de weinige shows waar men tegenwoordig kan hopen op een redelijke opkomst van Vintage en zelfs een paar hele vroege voertuigen. Voor veel liefhebbers in Zuidoost-Engeland is het een aangename eerste uitstap voor hun oude auto's na de winterslaap.

Ik was niet van plan er dit jaar bij te zijn omdat ik in Londen op een fotoshoot met een Cadillac moest zijn, maar door een probleem met de auto moest de shoot op het laatste moment worden geannuleerd. Ik besloot spontaan van mijn onverwachte vrije tijd gebruik te maken en vertrok naar Amberley, op 103 mijl van mijn huis, in de veronderstelling dat de Vintage Car Show een leuk dagje uit zou zijn en materiaal zou opleveren voor een bruisend verslag.

Bezoekers: een ongewenste overlast

Zo ging het niet helemaal. Ik bereikte Amberley en stond in de rij voor toegang, om vervolgens van een onverbloemde receptioniste te horen te krijgen dat ik 'op moest rotten' en naar huis moest gaan omdat ik mijn kaartje niet online had gereserveerd. Even met stomheid geslagen, en nogal gepikeerd dat ze het lef had me tegen te spreken toen ik zei dat het vorig jaar niet nodig was geweest om vooraf te reserveren, leerde ik al snel dat geen enkel goed beargumenteerd of gepassioneerd protest me binnen zou krijgen. Blijkbaar betekende het feit dat "het zo stond op onze website en sociale media," dat ik helemaal fout zat door te veronderstellen dat ik gewoon kon komen opdagen, geld betalen en binnenlopen zoals bij elke normale bezoekersattractie.

Amberley heeft er duidelijk geen moeite mee dat sommige mensen geen computer kunnen of willen gebruiken, of dat, wat mij betreft, de onvoorspelbare aard van mijn beroep betekende dat vooraf reserveren geen optie was. Als wij onze tijd en geld verspillen door te proberen spontaan een bezoek te brengen, is dat niet het probleem van Amberley - wij zijn vast minder waard dan het entreegeld van 15 pond. "U heeft een rit van 100 mijl achter de rug? U steunt ons al 25 jaar? Je komt hier voor de 10e verjaardag van je zoon? Ha, het kan ons niet schelen, ga naar huis."

Het is nog steeds ongeloofwaardig. Er werden veel boze mensen geweigerd en Amberley moet duizenden ponden aan inkomsten hebben verloren. Met zo'n houding moet het niet alleen zichzelf, maar ook de bredere beweging voor het behoud van erfgoed schade hebben berokkend. Hoeveel jarenlange supporters zullen het de rug toekeren? Hoeveel nieuwe bezoekers zijn ontmoedigd om zich te interesseren voor ons waardevolle industriële verleden? Ik weet zeker dat we allemaal willen dat musea als Amberley floreren, maar het moet gezegd dat zolang ze hun bezoekers zo minachten, ze het verdienen om te mislukken.

Een Hollywood sterrenauto en Victoriaanse voiturettes

Negativiteit terzijde, laten we eens kijken naar de show, die ik uiteindelijk op een andere manier heb bezocht. De show was helaas beduidend kleiner dan in voorgaande jaren, maar een opkomst van ongeveer 100 auto's was toch voldoende om de reis te rechtvaardigen. Auto's uit het Vintage-tijdperk en vroeger hadden beter vertegenwoordigd kunnen zijn dan ze waren, maar er waren enkele fantastische zeldzaamheden, waaronder een bijzonder fraaie Lagonda Tweeliter 'Honeymoon Coupé' uit 1929, een van de slechts twee bekende overlevende exemplaren. Een paar Willys-Knights, een phæton uit 1926 en een Model 87 sedan uit 1931, vielen op door hun zeldzaamheid. De sedan was een bijzonder glamoureuze deelnemer, omdat hij een prominente rol speelde in de film Bonnie & Clyde uit 1967, met Warren Beattie en Faye Dunaway in de hoofdrollen.

Seizoenopeningsshows hebben het voordeel dat er auto's te zien zijn die in de winter zijn gerestaureerd en afgebouwd. De Oldsmobile sedan van Simon Smith uit 1938 is een mooi gepatineerd exemplaar. Hij kwam in 1945 naar Groot-Brittannië, maar is nog maar net terug op de weg nadat hij hem had teruggehaald uit een garage in Essex waar hij 30 jaar had gestaan.

Vaste bezoeker Gordon Cobbold krijgt speciale waardering voor het tentoonstellen van niet alleen zijn Oily Rag 1927 Austin 12/4 Windsor en zijn 1911 Austin 18/24hp tourer, maar ook zijn Benz Velo uit 1899, die één van de eerste in Wales geregistreerde auto's was. De Benz voerde een trio kleine veteranen aan, waaronder ook een Oldsmobile Curved Dash uit 1902 en John Wilton's De Dion Bouton Type D vis-à-vis uit 1899, een andere debutante die 50 jaar uit de roulatie was, waarover later meer.

Om met een vrolijke noot te eindigen: ik hoorde een jongetje opmerken hoe mooi alle oude auto's waren, dus er is nog hoop voor de toekomst.

Woorden en foto's: Zack Stiling

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen