Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Vooroorlogse Lancia’s staan bekend om hun geavanceerde en verfijnde techniek, grotendeels dankzij de Lambda en de Aprilia, met hun zelfdragende carrosserie, smalle V4-motoren en schuifzuilvering. De Aprilia kan zelfs futuristisch worden genoemd, met zijn opvallend gestroomlijnde carrosserie die al vooruitliep op de designtrends van na de oorlog.
Toch verscheen de Aprilia pas in 1937, en Lancia’s andere modellen uit de jaren ’30 waren veel minder revolutionair. Ze waren conservatief vormgegeven, met een traditionele carrosserie-op-chassisconstructie, al hadden ze nog steeds sliding pillars-vering en motoren met een smalle V-hoek. Het vlaggenschip van die tijd was de Astura, een luxe auto met een V8-motor, een ingetogen uitstraling, maar een uitzonderlijk hoge kwaliteit. Dankzij het losse chassis konden klanten echter de meest extravagante, op maat gemaakte carrosserieën laten bouwen – zoals deze Tipo Bocca, een van slechts zes exemplaren ontworpen door Pinin Farina. Deze bijzondere uitvoering werd besteld door de Piëmontese Lancia-agent graaf Franco Bocca, die de serie in 1936 liet bouwen.
Deze glamoureuze auto’s toerden in de winter langs de autosalons, en dit specifieke exemplaar werd gereserveerd voor de Berlijnse Autosalon van 1937. Zijn eigenaar moest ongetwijfeld vermogend zijn geweest, want alleen al de carrosserie van de Tipo Bocca verdubbelde bijna de prijs van de Astura, en vertegenwoordigde £600 van de totale kostprijs van £1295. Toch vond deze auto uiteindelijk zijn weg naar Amerika, waar hij 30 jaar lang uit het zicht verdween in New York. Daarna begon een Zwitserse verzamelaar aan een 39 jaar durende restauratie, waarmee deze unieke Lancia nieuw leven werd ingeblazen.
Mick Walsh prijst de gestroomlijnde schoonheid van Bocca’s creatie in de maarteditie van The Automobile, nu verkrijgbaar.
Tekst: Zack Stiling
Foto’s: Tony Baker