Van Chichibio tot een Grand Prix racer

• 
• 
• 
• 

Augusto Camillo Pietro Monaco werd op 15 maart 1903 in Buenos Aires, Argentinië, geboren als zoon van Italiaanse ouders. Aan het eind van de jaren twintig verhuisde hij naar Turijn, waar hij ging werken in verschillende bedrijven in de chemische en mechanische sector. Hij gaf de voorkeur aan korte samenwerkingsverbanden die hem niet aan hen bonden, wat paste bij zijn vrije en onafhankelijke geest.

Monaco-Nardi Chichibio

In 1932 ontwikkelde hij zijn eerste auto, die werd ontworpen in samenwerking met zijn vriend Giulio Aymini. Ook het befaamde team van Massimo Lancia en Enrico Nardi was erbij betrokken. Samen wilden ze een lichte en compacte ‘hill climb’ racer bouwen. Het eindresultaat, de Monaco-Nardi Chichibio, genoemd naar de teckelhond van Monaco ― waarschijnlijk omdat hij ook een langgerekt silhouet had! Met slechts 83 cm van de motorkap tot de grond, was hij niet erg lang. Hij werd aangedreven door een JAP 998-cc V-2 motorfietsmotor met een vermogen van 65 pk (!), wat meer dan genoeg was om een auto van 300 kg voort te stuwen. De auto behaalde vele overwinningen en haalde eens 180 km/u op de vliegende kilometer op het circuit van Monza.

Monaco-Trossi Grand Prix Racer

Gesterkt door de resultaten van de Chichibio, ging Monaco werken aan het belangrijkste project van zijn leven ― een Grand Prix race auto. Het idee, dat werd verfijnd met zijn vriend Aymini, was om een auto te ontwikkelen met voorwielaandrijving, om zo de zware en logge transmissie te vermijden, en om de motor, versnellingsbak en differentieel te combineren in één compacte en lichte eenheid. De luchtgekoelde motor, het kleinere frontaal oppervlak, de onafhankelijke ophanging, de lage stand en de eenvoudige aerodynamische carrosserie werden allemaal overgenomen van de Chichibio. Het meest lastige obstakel was de motor. Monaco richtte zijn aandacht op de luchtvaart en bestudeerde radiaal motoren, die hem altijd gefascineerd hadden. In een radiale motor worden de cilinders rechtstreeks blootgesteld aan de luchtstroom voor koeling, waardoor een geforceerde-luchtsysteem vermeden wordt. Dit maakt een uiterst compacte auto mogelijk met een strakke, taps toelopende en gestroomlijnde vorm.

De motor die Monaco voor ogen had was een tweetakt radiaalmotor met cilinders die in een dubbele coaxiale ster waren gesplitst voor een totaal van 16 cilinders (8 + 8), met een inhoud van 3982 cc en een maximumvermogen van 250 pk bij 6000 rpm. De motor was voorin geplaatst, vrijdragend voor de wielen en gevoed door twee Zenith carburateurs en twee Zoller superchargers. De vijfversnellingsbak was geplaatst in de longitudinale 'transaxle' positie achter de motor met een handmatige hendel onder het stuurwiel. De ophanging was onafhankelijk op alle vier de wielen, met overlappende driehoeken, schroefveren, en door de bestuurder afgestelde hydraulische schokdempers. De vier trommelremmen waren hydraulisch.

Gaandeweg raakte Graaf Carlo Felice Trossi gefascineerd door Monaco's project en bood hem de nodige financiële steun om het project te voltooien.

Zijn debuut in Monza

Het debuut van de futuristische Monaco-Trossi Grand Prix vond plaats tijdens de tests (in juli) voor de Grand Prix van Monza op 8 september 1935, waaraan hij werd ingeschreven om deel te nemen. De aangewezen snelheid van 200 km/u werd gemakkelijk overschreden, want de auto haalde 280 km/u in de handen van Aymini en Trossi. Het werd duidelijk dat de auto de neiging had oververhit te raken, en ook gingen herhaaldelijk de bougies kapot. Maar het was de neiging tot oncontroleerbaar overstuur die het lot van de auto bezegelde. Tests werden onmiddellijk stopgezet uit angst voor een ernstig ongeluk.

In 1950 werd de auto door Lisetta, de zus van Trossi, geschonken aan het huidige MAUTO in Turijn, waar hij vandaag de dag nog steeds verbaast door zijn esthetiek, durf en genialiteit.

Wilt u meer lezen? Het voorjaarsnummer 2022 van Rare & Unique Vehicles bevat meer dan een dozijn artikelen over het speciale thema Alternative Power, waaronder een overzicht van de mislukte Monaco Trossi Grand Prix auto door Frederico Signorelli en het MAUTO museum.

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen