Eyston's recordbrekende Alfa Romeo

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Honderden mannen en vrouwen stroomden in de jaren 1930 naar Brooklands om te proberen te racen, maar slechts weinigen haalden de top. Figuren als Malcolm Campbell, John Cobb en George Eyston raceten zo snel en met zoveel succes dat hun namen bij het woord 'Brooklands' meteen in gedachten komen. Van deze drie gaat het vandaag om Eyston.

Naast zijn nalatenschap op Brooklands is Eyston het meest bekend om zijn snelheidsrecordpogingen met MG's en zijn Thunderbolt Land Speed Record-auto van 358 mijl per uur, maar er was een tijd in het begin van de jaren dertig dat hij behoorlijk betrokken was bij het racen met Alfa Romeo's zoals de 6C 1750 die u hier ziet, chassis 8513025.

Gebouwd voor snelheid en uithoudingsvermogen

De 1750, het werk van de beroemde ontwerper Vittorio Jano, verscheen in 1929 met een zeer geavanceerde motor met dubbele bovenliggende nokkenas, maar deze auto heeft iets nog specialers: een Testa Fissa (vaste kop) motor, waarbij het blok en de kop als één geheel waren gegoten. Er werden slechts 12 van dergelijke motoren gemaakt, allemaal voor racegebruik, omdat ze aanzienlijk sterker waren als één gietstuk.

Deze auto is oorspronkelijk niet voor Eyston maar voor Brooklands racer Ronald Stewart gebouwd, hoewel Eyston hoofdverantwoordelijk was voor het ontwerp. Hij deed Stewart ook een plezier door naar Milaan te reizen en een proefrit te maken met de 1750 voordat hij instemde met de aankoop, om er zeker van te zijn dat de auto werkelijk was wat hij leek.

Eyston en Stewart stuurden het chassis naar de Londense carrosseriefabriek van A.E. Leadbetter voor een carrosserie van lichtgewicht aluminium, compleet met opvallende aerodynamische motorkap en zilverkleurige lak. De auto werd op 12 april 1930 als GF 5733 voor de weg geregistreerd en daarna gingen Eyston en Stewart echt aan de slag om het Brooklands beton aan te vallen.

Een recordbreker van formaat

Het hoofddoel was langeafstandsrecords, en de Alfa Romeo deed zijn eerste poging op 1 mei. Eyston en Stewart hadden verschillende records in hun vizier en slaagden erin het Britse drieuursduurrecord met 96,30 mijl per uur en vijf internationale klasse E-records te vestigen met een gemiddelde snelheid van 95,05 mijl per uur over 12 uur. Op 4 oktober 1930 nam Stewart met de Alfa deel aan de Brooklands 500-mijlsrace en eindigde als achtste met een gemiddelde snelheid van 98,81 mijl per uur met bijrijder C.R. Grant.

Gedurende het eerste jaar van zijn leven ging 8513025 van succes naar succes en brak record na record op Brooklands, waarvan de snelste ronde met 114,49 mph misschien wel het meest memorabele was. Toen het seizoen 1930 voorbij was, verkocht Eyston de 1750 via Fred Stiles aan een ander lid van de familie Stewart. In 1949 kwam hij in handen van de bekende tuner en Salmson-racer Vic Derrington, die hem vermoedelijk ombouwde tot een rode vierzitter voordat hij in 1951 werd verkocht aan Geoffrey Wilson, voorzitter van de British Alfa Romeo Club.

Terug naar Brooklands: een langverwachte comeback

Wilson verkocht de auto in 1953 aan John Gunn van Malvern Link, die hem 55 jaar lang bewaarde voordat hij werd overgenomen door een vriend van Gunn, ook een enthousiaste Alfa Romeo-liefhebber. Na zijn aankoop in 2008 is de Alfa Romeo prachtig en minutieus gerestaureerd naar zijn Brooklands-uiterlijk (inclusief motorkap), maar met verwijderbare spatborden, lichten en Gran Sport-voorruit voor algemeen gebruik op de weg.

Afgezien van twee spraakmakende optredens op Amelia Island en het Concours of Elegance in Hampton Court vlak na zijn voltooiing in 2017, is deze prachtige historische auto sinds de jaren dertig niet meer op grote schaal te zien geweest in zijn oorspronkelijke configuratie, hoewel hij net een korte periode te zien is geweest in het Brooklands Museum, in het gezelschap van de Napier-Railton, Leyland-Thomas Special en Barnato-Hassan Bentley. Dat kan echter veranderen, want hij wordt nu te koop aangeboden door Phœnix Green Garage. Het lijkt ons een ideale auto voor allerlei VSCC wedstrijden, maar hij zou ook welkom zijn op elk groot concours.

Nu moet hij alleen nog gebruikt worden. Het is een unieke auto en een stukje geschiedenis, dus na zo goed verbouwd te zijn zou het jammer zijn als hij niet gezien en gewaardeerd wordt.

Woorden en foto's: Zack Stiling
Met dank aan Brooklands Museum

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen