Filter

De gekste automarathon: een terugblik op de New York-Parijs rit

Er is al veel gezegd en geschreven over de beroemde Peking-Parijs race van 1907, er verschijnen nog steeds nieuwe boeken en er worden af en toe herhalingen van de race zelf georganiseerd. De race New York-Parijs van 1908 lijkt daardoor bijna onderbelicht, dus misschien is het nu tijd voor een kleine reportage over deze waanzinnige marathon, die ook wel The Great Race wordt genoemd.

Die naam is niet overdreven. Het lijdt geen twijfel dat Peking-Parijs de Amerikanen inspireerde om deze race in 1908 te bedenken, maar terwijl het Europese origineel een echte uitputtingsslag was geweest, moest deze een bijna Herculesiaanse inspanning worden.

 

De geplande route was ronduit gruwelijk: eerst doorkruisten ze Amerika in westelijke richting van New York naar San Francisco, vervolgens namen ze een schip naar Alaska, staken ze de Beringstraat net onder de poolcirkel over en reden ze helemaal door de oostelijke woestenij van Rusland naar Siberië, de Oeral en uiteindelijk Moskou en Europa in. Om het nog moeilijker te maken, hebben de organisatoren besloten om in de winter te beginnen, op 12 februari. Oh jee...

Dat was vragen om problemen en inderdaad, door de onmogelijke rijomstandigheden in Alaska werd de race omgeleid over de Stille Oceaan per stoomboot naar Japan en vervolgens per schip naar Vladivostok, Siberië, om te beginnen met het doorkruisen van de continenten Azië en Europa. Slechts drie van de zes deelnemende auto's (drie Franse auto's met Franse equipes plus één uit de V.S., Italië en Duitsland) haalden Vladivostok. Alle Franse deelnemers gaven het in dat stadium op, waardoor alleen de Duitse, Italiaanse en Amerikaanse teams zich langzaam voortbewogen door de meest barre omstandigheden. “Op verschillende punten werd de voorwaartse beweging vaak gemeten in voeten in plaats van mijlen per uur.”

 

Het Duitse team, dat met een Protos van 40 pk reed, arriveerde als eerste, zo'n vijf en een halve maand na de start, op 26 juli. Ze kregen echter een straf van 30 dagen omdat ze Japan oversloegen en een stuk van Rusland per trein aflegden met de auto in een treinwagon. Dat gaf het Amerikaanse team de overwinning - het reed in een Thomas Flyer en kwam vier dagen later, op 30 juli, in Parijs aan. De Italianen in hun Züst eindigden uiteindelijk derde na een enorme achterstand en kwamen aan in september 1908.

 

Woorden: Jeroen Booij
Foto: bron onbekend

 

Gepubliceerd:
vrijdag november 22nd, 2024
David Liepelt
24 November 2024, 18:47
Go buy the book "Race of the Century", by Julie M. Fenster. She does a fantastic job of the daily insanity that was a drive around the world in 1908.

George Schuster is my all time hero!
Lees verder
Graham Rankin
24 November 2024, 14:58
Yes, the Züst still exists on Vancouver Island in fully operating and restored condition. Thankfully it is in safe appreciative hands.
Lees verder
De Leenheer Clement
23 November 2024, 19:14
There was also a colour video released, "The Greatest Auto Race on Earth." It was planned that a memorial drive would take place with the cars (replicas) from the film, but due to conflict between China and America the event did not take place. The film was released by a company in Canada that went bankrupt because of it.
-------------------------------------------------------------------
Er is ook een video uitgegeven "The Greatest Auto Race on Earth" in kleur. Normaal was voorzien dat met de wagens (replica's) uit de film een herdenkingen rit zou gereden worden. Maar door een conflict tussen China en Amerika is de rit niet door gegaan. De film is uitgegeven door een bedrijf in Canada dat daar door failliet gegaan is.
Lees verder
Laurent Zoller
23 November 2024, 13:25
A 1907 Züst 28/45hp, chassis 127, still exists. I is restored and in Canada in Ladysmith, British Columbia. It was presented in 2008 at the centenary of the New-York-Paris race.
The car arrived in Dawson City, Yukon, in the summer of 1910. The owner was O. B. Perry, superintendent of the Guggenheim Exploration Co. (Robert Guggenheim sponsored the New York-Seattle race in 1909). Buck Rogers bought the car in the 60s. Harry Blackstaff is the new owner.

This car has many features that seem to indicate that it is the car that raced around the world in 1908 but no document really proves it. The doubt still remains.
---------------------------------------------
Une ZÜST 1907 28/45 châssis 127 existe toujours .Elle est restaurée au Canada à Ladysmith en Colombie Britannique.
Elle est présentée en 2008 au centenaire de la course New-York Paris.
La voiture arrive à Dawson-city dans le Yukon à l'été 1910. Le propriétaire est O.B PERRY superintendant de la Guggenheim exploration Co.
(Robert Guggenheim sponsorise la course New-York Seattle en 1909).
Buck Rogers rachète la voiture dans les années 60.
Harry Blackstaff est le nouveau propriétaire.
Cette voiture possède de nombreuses caractéristiques qui semblent indiquer qu'il s'agit de la voiture qui a couru le tour du monde en 1908.
Mais aucun document ne le prouve réellement . Le doute subsiste toujours.
Lees verder
Larry Lewis
23 November 2024, 06:15
I've seen the Thomas at a show in the United States and I've seen the Protos in the Deutsches Museum in Munich. Does the Züst still exist somewhere?
Lees verder
De Leenheer Clement
23 November 2024, 18:53
Ownership of the Züst at this time is not documented, although it did remain in Dawson City. It remained in Dawson until the 1950s, when Buck Rogers, an avid collector, purchased it and moved it to his home in downtown Vancouver, British Columbia. By then, the chassis was in two pieces and the car was unusable. There it remained untouched, evading an attempt to sell it to William Harrah of Reno, Nevada, who already owned the winning Thomas Flyer. In 1980, it was sold and brought to Vancouver Island, where it remains restored and is owned by Harry and Shirley Blackstaff.
------------------------------------------------------------------------
De eigendom van de Züst uit die tijd is niet gedocumenteerd, hoewel hij wel in Dawson City bleef. Hij bleef in Dawson tot in de jaren 1950, toen Buck Rogers, een fervent verzamelaar, hem kocht en verhuisde naar zijn woning in het centrum van Vancouver, British Columbia. Het chassis lag toen al in twee stukken en de auto was onbruikbaar. Daar bleef hij onaangeroerd en hij ontweek een poging om hem te verkopen aan William Harrah uit Reno, Nevada, die al de winnende Thomas Flyer had. In 1980 werd hij verkocht en kwam hij naar Vancouver Island, waar hij nu nog steeds gerestaureerd staat en eigendom is van Harry en Shirley Blackstaff.
Lees verder
Michael Schlenger
23 November 2024, 02:03
Attached is a contemporary photo (from my collection) from a German magazine showing the 17-35hp Protos upon its arrival in Berlin.
Lees verder

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen


Login om uw reactie direct te plaatsen

Afbeeldingen toevoegen aan uw reactie