Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Waarmee reed je als machinist en ingenieur in de jaren 1910 van en naar je werk? Niet zomaar een auto als je Anton Frank Sternad uit Chicago, VS was.
De 'spoorloze trein' die hij bouwde en waarin hij hier afgebeeld staat in 1917, nam vier jaar in beslag en maakte gebruik van een zelf ontworpen chassis gekoppeld aan een 40 pk viercilinder Rutenber benzinemotor die naar verluidt 100 km/u kon halen. Sternad gebruikte naar verluidt zo'n 250 kg aluminium voor de constructie en besteedde er zo'n 10.000 dollar aan. Afgezien van het uiterlijk had het ook een aantal interessante kenmerken, waaronder een scharnierende deur in het dak van de cabine en ... luchtremmen, bediend door het samenpersen van de lucht via aandrijfstangen op de achterwielen tot 125 pond in de koepeltank achter de cabine. Deze samengeperste lucht werd ook gebruikt om de banden op te pompen en — natuurlijk — op de fluit te blazen. Afgezien daarvan gaven de stangen de locomotief zeker een fraai uiterlijk.
Het voertuig kreeg van Sternads vrouw de bijnaam 'Andy's Little Buzz Wagon', maar de bouwer zelf noemde het liever 'The Cross Country Locomotive', vooral nadat hij er een aantal reizen mee door de VS had gemaakt, eerst van Chicago naar Des Moines, Iowa in 1921, vervolgens van Chicago naar New York en, ten slotte, van Chicago naar Los Angeles in het midden van de jaren twintig. Wat er daarna mee is gebeurd, blijft een mysterie.
Woorden Jeroen Booij. Foto's British Pathé, Coachbuilt.com.