Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Een auto restaureren wanneer het écht nodig is, is een waardevolle en bevredigende bezigheid. Maar behoud verdient, waar mogelijk, de voorkeur. Slechts zelden biedt een voertuig de kans om beide benaderingen te combineren — deze Voisin C3L uit 1924 was zo'n zeldzaamheid.
Toen de wagen in 2022 werd gekocht door een liefhebber van het merk Voisin, had hij al decennialang niet meer op de weg gereden. Toch was hij dermate goed opgeslagen geweest dat de berline-carrosserie uit circa 1930 grotendeels de originele laklaag had behouden. Het interieur had weliswaar wat schade opgelopen, maar het bezat nog steeds de bijzonder karakteristieke stoffering uit de periode. Die vervangen zou een regelrechte zonde zijn geweest. Het project vereiste een uiterst doordachte, creatieve aanpak.
De Oostenrijkse conserveringsspecialisten van Craftlab deden er alles aan om de oorspronkelijke specificaties strikt te respecteren. Zo waren de originele walnoothouten schijven in de schokdempers nog in goede staat en konden dus opnieuw worden gebruikt. De busjes in de verbindingsflenzen moesten worden vervangen, maar omdat die oorspronkelijk van iepenhout waren gemaakt, werd ook nu weer iepenhout toegepast.
Beschadigde delen van de lak werden bijgetipt met mengsels van verf en drogende oliën, waardoor niet alleen de kleur werd hersteld, maar ook de hechting van de oude lak waar die begon te barsten en af te bladeren. De bijzondere, bontachtige bekleding was in feite onvervangbaar, dus werden beschadigde delen hersteld met resterende stukken van het originele materiaal.
De toegepaste technieken in deze uiterst respectvolle restauratie kunnen als waardevolle leidraad dienen voor iedereen die verantwoordelijk is voor kwetsbaar historisch voertuigbehoud. Zack Stiling beschrijft het volledige proces in de mei-editie van The Automobile, nu verkrijgbaar.
Tekst: Zack Stiling
Fotografie: Elena Henrich