Pure schoonheid: de Bugatti Type 57 van Marcel Doret

Het kwam vaak voor dat Bugatti's binnen de eerste jaren van hun leven van eigenaar wisselden, soms meerdere keren. Dat gold minder voor de Bugatti's die Molsheim later in de jaren 1930 verlieten, want de Bugatti's die tot het uitbreken van de oorlog werden bewaard, werden uiteindelijk zes jaar en soms langer verborgen gehouden, maar toch waren maar weinig mensen zo trouw als de eigenaar van deze 1937 Type 57 Atalante, die hem 17 jaar lang hield en alleen door de dood gescheiden werd.

Chassis 57598 was een zeldzaam exemplaar, zelfs voor Bugatti-begrippen. Het ontwerp van het Type 57 was meer het werk van Jean Bugatti dan van Ettore, maar de jongeman had de technische en esthetische gevoeligheid van zijn vader geërfd. Het chassis, dat gebruik maakte van een 3.257 cc dohc straight-eight, was een hit bij klanten en bleef in productie van 1934 tot 1940, toen er al meer dan 600 waren gebouwd. Bugatti bood vijf carrosserieën aan van de carrosseriebouwer Gangloff: Aravis tweezits cabriolet, Atalante tweezits coupé, Galibier sedan, Stelvio vierzits cabriolet en Ventoux vierzits coupé.

Daarvan was de Atalante één van de zeldzaamste - er werden er slechts 34 gemaakt tussen 1936 en 1938 en slechts 10 daarvan, in het laatste productiejaar, werden gebouwd met een aluminium carrosserie. Chassis 57598 was de eerste in die zeer beperkte serie. Afgewerkt in een uniek kleurenschema van tweekleurig karmozijnrood en bordeauxrood, ging hij als nieuwe auto van de fabriek over in de handen van een zekere Monsieur Marcel Doret.

Een echte waaghals

Louis Marcel Germain Doret werd op 3 mei 1896 geboren in de Parijse buitenwijken en zou uitgroeien tot een echte Boy's Own-waaghals. Vanaf 1910 ging hij in de leer als monteur en tijdens de eerste maanden van de Kaiseroorlog werd hij opgeroepen om te vechten. Na enkele jaren de modder en ellende van een artillerist te hebben doorstaan, leerde hij in 1918 vliegen en werd hij korte tijd militair piloot. Toen de vrede aanbrak, bleef hij zijn talenten ontwikkelen aan de wereldberoemde vliegschool in Pau. Toen hij voor Renault werkte, werd hij tijdens een vliegshow opgemerkt door vliegtuigbouwer Émile Dewoitine en in 1923 ging hij bij Dewoitine werken als testpiloot. Hij bleef daar tot de volgende oorlog in 1939 en was verantwoordelijk voor de ontwikkeling van 43 prototypen en later werd hij een van 's werelds eerste lijnpiloten.

Dat maakte hem niet beroemd. Beroemdheid werd hij door zijn gedurfde acrobatische prestaties en langeafstandsrecords. In 1931 vestigde hij een afstandsrecord van 10.000 km in de Dewoitine D.33 Trait d'unione, samen met Joseph-Marie Le Brix en René Mesmin. De laatste twee kwamen tragisch om het leven bij een crash toen ze van Parijs naar Tokio vlogen. Doret was bij hen maar overleefde het. Daarvoor was Doret in 1927 al actief geworden in de aerobatic-arena, toen hij derde werd in een internationale aerobatic-wedstrijd. In de jaren daarna zou hij een bekend gezicht worden op vliegshows in zijn Dewoitine D.27, een militair ééndekkervliegtuig met opvallende roodgestreepte vleugels.

Een auto als de Atalante, met zijn gestroomlijnde carrosserie, was natuurlijk perfect voor hem en hij moet er veel plezier aan hebben beleefd. Net als de meeste Bugatti's in Frankrijk, moet hij uit dienst zijn genomen en verborgen zijn geweest tijdens de oorlog, toen Doret het bevel voerde over de 1ste Jachtgroep van de Franse Binnenlandse Strijdkrachten, die de Dewoitine D.520 gebruikte, Frankrijks antwoord op de Supermarine Spitfire en Messerschmitt Bf 109. Na de oorlog keerde Doret terug naar de aerobatics en naar zijn Bugatti. Helaas kwam hij op 31 augustus 1955 op 59-jarige leeftijd om het leven door kanker, terwijl hij in zijn vakantiehuisje Le Vernet in Zuid-Frankrijk verbleef.

Na Dorets dood werd 57598 verzorgd door drie andere beheerders die ervoor zorgden dat hij in zo'n uitstekende staat bleef, compleet met motor met dezelfde nummers en originele lederen bekleding. Vandaag heeft hij al heel wat welverdiende lofbetuigingen gekregen, waaronder de Grand Routières of the Art Déco Era-klasse-overwinning in Villa d'Este in 2018 en, nog maar een paar weken geleden, Best of Show op het Classic-Gala Schwetzingen concours d'élégance in Duitsland. We hopen hem in de toekomst nog op veel meer concoursen te zien.

Woorden: Zack Stiling

Gepubliceerd:

maandag oktober 14th, 2024

Hans Veenenbos

14 October 2024, 11:24

How well I remember Atalante 57598. It was 1978-79, when I lived for work in Kraainem, near Brussels. Jean DeDobbleer’s business in the Rue de l’Orient was no longer, and his carrossier Jean Bats, who had his atelier on the other side of the street, had also shut down. However, I traced a number of interesting Bugattis in Belgium in those years.

One day I made contact with Carlos Hubené who lived in Rixensart, not far from where I lived. I remember well the appointment. I was looking for Mr. Hubené, who said he would wait for me along the road where he lived. I passed an elderly man dressed in a blue workman’s outfit but didn’t believe that was him and I drove on. Then I realised that it must be him and I returned to the point where he was still waiting for me. He lived in a small old bungalow and there she was in his garage… the magical Atalante 57598. I walked around the car and got quite excited with my discovery. A sale was not considered by Mr. Hubené, but there was the promise to return not too long after.

From there on, however, any appointment was spoiled by the presence of the younger Mr. Herbinia, a Belgian travelling cigarette vendor who, it appeared, had totally put Mr. Hubené in his pocket. Herbinia lived nearby and, it seemed, he was determined to get his hands on the Atalante, and thus it happened. A couple of years later, Mr. Hubené died and the Atalante went to Herbinia. However, he had neither garage, nor could he pay for the insurance and so, very soon, he had to sell the Atalante. I went to see Mrs. Herbinia once more who, after her divorce, lived in the most pitiful conditions in a tiny place with her two children—a sad end this story.

Lees verder

Pure schoonheid: de Bugatti Type 57 van Marcel Doret

Een echte waaghals

Reacties

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen