Een ongerestaureerde Horch: hoe de trots van Saksen zijn thuis vond in Amerika

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Voor een inwoner van het Duitsland van de jaren 1930 waren er maar weinig dingen prettiger dan de sleutel van een gloednieuwe Horch te krijgen. Samen met Maybach en het topaanbod van Mercedes-Benz vertegenwoordigde Horch het allerbeste van de autoproductie van Duitsland, een auto voor het wereldtoneel die kon wedijveren met Rolls-Royce, Delahaye en Isotta Fraschini. In de jaren 1920 oogstte het merk bewondering voor zijn soepele en krachtige straight-eights en in de jaren 1930 voor zijn V12's en V8's, die met name tegen veel lagere prijzen werden verkocht dan andere auto's van een even hoge kwaliteit.

Het leven van dergelijke prestigieuze auto's uit de jaren 1930, tenminste die auto's die tot op de dag van vandaag bewaard zijn gebleven, volgt meestal een patroon. Als de auto nieuw is, is hij duur en zeer begerenswaardig en wordt hij verkocht aan een officier, een rijke industrieel, een politicus of misschien zelfs een aristocraat. Als de oorlog uitbreekt, wordt hij veilig opgeslagen en doorverkocht, mogelijk voor de derde of vierde keer, als hij eind jaren veertig weer opduikt. Na een reeks eigenaars begint hij wat moe te worden, maar al in de jaren 1950 wordt hij gewaardeerd als een begerenswaardige historische auto, omdat autokenners zich realiseren dat de carrosseriebouw op zijn retour is en het adagium "ze maken ze niet meer zoals vroeger" zeer toepasselijk is. In de jaren 1960 wordt de auto voor een spotprijs gekocht door een liefhebber die hem bewaart voor conservering, en in de jaren 1970 of 1980 wordt hij gerestaureerd, voordat hij wordt gekocht door een bekende verzamelaar en wordt gepresenteerd op het concourscircuit. In de jaren 2000 wordt hij opnieuw gerestaureerd volgens de strengste normen van "beter dan nieuw" en zo nu en dan wordt hij tentoongesteld op een van de grote internationale concours d'élégance.

Vijfenzeventig jaar conservering

Zo gaat het verhaal vaak min of meer, maar af en toe wordt de keten van gebeurtenissen verstoord of stopt deze. Deze prachtige Horch 853 cabriolet uit 1937 is een anomalie. Hij is aan de restaurateurs ontsnapt en heeft de dag van vandaag bereikt in prachtig originele staat. Helaas is er niets bekend over de beginjaren, maar aan het eind van de jaren '40 werd hij gekocht door Karl H.W. Tacke, een succesvolle industrieel die in de jaren '30 zijn eigen textielfabriek runde. Hij had tijdens de oorlog vijf jaar in het Duitse leger gediend, waarvan drie jaar in Rusland. Men vermoedt dat de zijkanten van de carrosserie, die oorspronkelijk ivoorkleurig waren, op dat moment al zwart waren gespoten om bij de rest van de auto te passen. Hij droeg het kenteken BR 497-391.

In 1951 bracht Herr Tacke de auto op de markt via dealer Fritz Ihle uit Oos, vlakbij Baden-Baden in Baden-Württemberg. Hij verkocht de auto in augustus 1952 aan Harold D. Young, een kapitein in het Amerikaanse leger, en hij kreeg een nieuw Duits nummerbord van de U.S. Forces, 2C-46092, dat hij nog steeds draagt. Zoals blijkt uit facturen van Auto Union, het moederbedrijf van Horch, werd de motor gereviseerd met een nieuwe cilinderkop en verdere mechanische revisie vond plaats in 1953 en 1954. Kapitein Young keerde terug naar Groton, een stad in de staat New York, en nam de Horch met zich mee. Een foto onthult dat hij duidelijk een van die kenners was die de kwaliteit en individualiteit van coachbuilt auto's waardeerden, want de Horch is te zien op een bijeenkomst van soortgelijke voertuigen.

Gekoesterd door een Oldsmobile dealer

Youngs enthousiasme kan echter van korte duur zijn geweest of simpelweg getemperd door de kosten en moeite die het kostte om een dorstige en ouder wordende auto met een vijfliter straight-eight te onderhouden, waarvoor het bijna onmogelijk was om onderdelen te vinden. Mogelijk gaf hij toe aan het verleidelijke gemak van een moderne auto en ruilde hij de auto in voor James C. Stevens Jr. uit Cortland, een nabijgelegen stad. Stevens runde de Oldsmobile en Studebaker dealership in de stad en was een van de oprichters van de plaatselijke antieke autoclub. In de jaren '50 en '60 bouwde hij een indrukwekkende collectie historische en hoogwaardige auto's op.

Stevens was de sleutel tot het voortbestaan van de Horch in zo'n originele staat. In plaats van hem te restaureren, bewaarde hij hem zoals hij was en hield hem tot aan zijn dood in 2006. Een plaatsgenoot, Jim Taylor, kocht hem vervolgens en de wagen onderging de meest sympathieke en conservatiegerichte restauratie, waardoor hij weer volledig functioneel werd en de rest onaangetast bleef. Afgezien van een nieuwe laklaag in oorlogstijd, een nieuwe motorkap en de montage van een klok uit een Lincoln Continental, is hij nog precies zoals hij de fabriek van Horch in Zwickau in 1937 verliet. Met zijn presentatie was hij een verdienstelijke klassewinnaar op Pebble Beach in 2008.

De Horch is nu weer opgedoken en wordt te koop aangeboden voor $475.000 (ongeveer £370.000) door Laferriere Classic Cars uit Smithfield, Rhode Island. Als je op zoek bent naar een bewaard gebleven juweeltje om aan je collectie toe te voegen, zul je waarschijnlijk niets beters vinden.
 

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen