Een Enfield ontwaakt: vergeten koperen auto keert terug op de weg

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

In juli vorig jaar ontving PreWarCar.nl een zeer interessant bericht van Chris Dean uit Australië. Eén van Chris zijn vrienden verlangde al sinds zijn jeugd naar een Austin-Healey 100/4 en toen hij uiteindelijk wat geld op zak had, besloot hij er eindelijk één te kopen. Na enige tijd navraag te hebben gedaan, wierp zijn zoektocht eindelijk vruchten af tijdens de Antipodeaanse zomer van 2022-23, toen een man hem vertelde: "Ik ken er één die al jaren in een schuur staat opgeslagen... samen met een Goggomobil en een Enfield."

Dat leidde ertoe dat Chris werd meegenomen op een 750-mijl lange rit om uit te vinden of de aanwijzing goed was, en bij het vinden van de drie auto's zoals beschreven, zat er voor Chris en zijn vriend niets anders op dan ze alle drie te kopen. De Goggomobil werd al snel verkocht aan een andere enthousiasteling, en dat gold verrassend genoeg ook voor de 100/4, een complete en zeer originele auto die slechts een heel klein beetje liefde nodig had. Zoals Chris uitlegt: "Nadat hij zijn droom had verwezenlijkt om een 100/4 te bezitten, realiseerde mijn vriend zich dat hij geen twintiger meer was en dus verkocht hij de auto om een andere enthousiasteling de kans te geven zijn droom te verwezenlijken."

Dan bleef alleen de Enfield over, die er echt niet slecht aan toe was toen de stoflagen eenmaal waren weggepoetst. Toch had de Enfield, tegen de tijd dat hij aan Chris werd onthuld, al 16 jaar niet meer bewogen. De laatste registratie in New South Wales was in 2007 verlopen. Daarna kwijnde hij weg bij zijn twee onwaarschijnlijke stalgenoten.

Terwijl Chris nadacht over de vraag of en hoe hij de Enfield moest verkopen, bleef hij gefascineerd en bedacht hij dat, zolang hij de eigenaar was, het geen zin had om hem gewoon te laten versloffen - hij zou hem veel meer waarderen als hij hem aan de praat kon krijgen. Dat was het laatste wat we ervan hoorden tot februari, toen we tot onze vreugde weer van Chris hoorden dat hij weer in zijn oude glorie was hersteld en dat hij weer vrolijk rondtufte.

Chris vertelt: "Het kostte ons moeite om iemand te vinden die niet alleen geïnteresseerd was in de reparatie, maar er ook de bekwaamheid voor had en, het allerbelangrijkste, de tijd. Uiteindelijk vonden we een veteraan en vintage specialist die graag wilde helpen. Het bleek dat een kapot tandwiel op de magneetas was vastgelopen, dus het had erger gekund. Er is een nieuw tandwiel gemaakt en gemonteerd en de auto rijdt nu weer zoals het hoort.

"Al het koperwerk is gepolijst en de auto ziet er echt prachtig uit. De acetyleengenerator is ook gepolijst en opnieuw gemonteerd op de auto om de gaslampen van licht te voorzien. Helaas zijn de korrels die in de generator gaan en met water worden gemengd om acetyleen te maken, niet langer verkrijgbaar voor 'huishoudelijk' gebruik in Australië. Als dat wel zo was, zouden de gaslampen werken."

De bijgaande foto's zijn genomen zodra de Enfield weer bij Chris aankwam en hij verontschuldigt zich voor de overdaad aan enthousiasme waardoor hij ze meteen nam en vergat eerst de monocle voorruit weer aan te brengen.

We hebben tot nu toe weinig gezegd over de auto zelf, zelfs niet over het model en bouwjaar. Dit komt omdat de man die hem aan Chris verkocht deze niet kende, en dus ook Chris zelf niet, hoewel hij vermoedelijk uit 1908 of 1909 stamt. Enfields zijn geen auto's waarover veel is geschreven, maar in Georgano vinden we dat de Enfield Autocar Co. Ltd. werd opgericht in Redditch, Worcestershire, in 1906, na de afsplitsing van de autofabricage divisie van Royal Enfield, de firma die het meest bekend was van pistolen, fietsen en motorfietsen, vandaar de slogan van Enfield, "Made Like a Gun". De vroegste modellen waren viercilinders met cardanaandrijving van 4,1 en 5,9 liter, maar het bedrijf had het financieel moeilijk en in 1908 verhuisde de productie naar Birmingham na de aankoop door Alldays, die Enfield behield als een luxe metgezellenmerk. De laatste Enfields werden geproduceerd in 1915. Naoorlogse producten werden verkocht als Enfield-Alldays.

Lezers die meer nuttige kennis kunnen bijdragen over het merk en zijn modellen worden van harte aangemoedigd om dat te doen. Wat deze specifieke auto betreft, is de enige informatie die aan het licht is gekomen dat hij, voordat Chris hem in zijn bezit had, voor het laatst werd verkocht aan een heer in het westen van New South Wales in 1997, die later overleed. Heeft hij de auto ontdekt en zelf gerestaureerd, of heeft de auto een lange geschiedenis in Australië en in conservering die door de tijd is vergeten? Ook op deze vraag hoopt Chris een antwoord te vinden.

"We hebben maandenlang wereldwijd gezocht," voegt Chris toe, "maar niemand kan enig licht werpen op de geschiedenis van deze Enfield, noch is er een andere opgedoken."

Er moet toch ergens een Enfield-expert zijn? Als dat zo is, dan moeten ze aan de bel trekken. Het is geweldig dat deze prachtige kleine koperen auto weer op de weg rijdt, maar het wordt natuurlijk nog veel beter als we precies weten waar we naar kijken. Help Chris alsjeblieft als je kunt.

Woorden: Zack Stiling; foto's: Chris Dean
 

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen