Filter

Een De Dion Bouton traktatie uit Zuid-Afrika

Dit interessante verhaal begint met James Sidney Drewry, die in november 1882 in Londen werd geboren met een vader die scheepsingenieur was, een uitvinder die in 1891 reclame maakte voor een patent op een "geveerd fietswiel", en die vervolgens een fietsenfabriekj leidde in Herne Hill, in Zuid-Londen. Zijn grootvader was zowel advocaat als een gerespecteerd civiel ingenieur die een boek schreef met de titel A Memoir on Suspension Bridges (Een herinnering aan hangbruggen).

 

Junior ingenieur en ontwikkelaar

 

Na een leertijd bij Drewry & Sons, vond James werk bij De Dion Bouton als 'junior ingenieur en ontwikkelaar'. Tussen 1902 en 1906 werkte hij in Zuid-Afrika aan het spoorwegproject van de Kaap naar Cairo. Dit was een van de meest ambitieuze plannen ooit bedacht tijdens de hoogtijdagen van de koloniale expansie in Afrika, met Cecil Rhodes als drijvende kracht, en met de algemene ambitie om alle aangrenzende bezittingen van het Britse Rijk met elkaar te verbinden door middel van een ononderbroken spoorweg- en telegraaflijn van 6.500 mijl. Het was voorbestemd om nooit te worden voltooid.

 

De Dion Bouton vierwieler

 

Een van de projecten waar Drewry aan werkte was de bouw van een rail trolley. Twee foto's van de trolley worden hier gepresenteerd; zij komen voor in de dagboeken van James Drewry, voltooid tijdens zijn verblijf in Zuid-Afrika. Het is duidelijk afgeleid van een vierwieler van De Dion Bouton, waarmee James vertrouwd zou zijn geweest in de tijd dat hij voor het bedrijf werkte. Het voertuig verschilt in detail aanzienlijk van de standaard machine. Er is niets aan het frame in termen van de zijrails, voorvorken, of de brugas, die typisch zijn voor de De Dion Bouton vierwieler. De tank met volledig frame werd door De Dion Bouton in het voorjaar van 1902 geïntroduceerd (en door Ariel twee jaar eerder) en toch is de tank met volledig frame op de foto een ander verzinsel, hoewel hij wel het De Dion Bouton insigne heeft en hij kan zijn leven wel begonnen zijn als standaardmodel, maar de capaciteit is aanzienlijk uitgebreid.

De aandrijfassen en de totale breedte van de machine wijken duidelijk af van de gebruikelijke vierwieler, maar dan had de machine wel moeten passen in de standaard spoorwijdte van 1,435 m. De motor is een watergekoelde eenheid zonder het gebruikelijke gevinde cilinderblok. Het lijkt te gaan om een 3,5 pk watergekoelde motor die in juni 1899 werd geïntroduceerd voor de voiturette. Deze motor is nooit ingebouwd in een driewieler of vierwieler die op de weg reed.

 

Railcars

 

De bouw van motortreinstellen werd een obsessie voor Drewry, want bij zijn thuiskomst ontwierp en vervaardigde hij de door benzine aangedreven trein dat door zijn bedrijf in Herne Hill werd gemaakt. De treinstellen werden geëxporteerd naar Zuid-Amerika, Zuid-Afrika, India, Australië en Hawaï. Het bedrijf dat hij voor dit doel oprichtte, werd uiteindelijk verkocht aan B.S.A. uit Birmingham.

Als gevolg van de spectaculaire uitbreiding van het spoorwegnet in alle delen van de wereld buiten Europa tijdens de eerste drie decennia van de twintigste eeuw, nam de fabricage van motortreinstellen sterk toe en waren er talrijke experimenten met de ombouw van wegvoertuigen tot spoorvoertuigen. Zo werden de installaties van de De Dion Bouton fabriek te Puteaux, na de bijna stopzetting van de autoproduktie in het begin van de jaren dertig, gebruikt voor de vervaardiging van railauto's.

Drewry's carrière was niet geheel gewijd aan motortreinstellen, want hij ontwikkelde pontonbruggen voor het Belgische leger in de Eerste Wereldoorlog. Met de komst van de Tweede Wereldoorlog was hij betrokken bij de bouw van tankopleggers en een geheim project genaamd de 'Welfreighter', een mini-onderzeeër. Google 'James Sidney Drewry 1882-1952' voor meer details over deze fascinerende persoon.

 

Tekst werd oorspronkelijk gepubliceerd door de De Dion Bouton Club UK.

 

Gepubliceerd:
dinsdag mei 31st, 2022
James Mead
05 Juni 2022, 18:19
Great piece and informative comments. There is a period photograph of a Briggs and Stratton Motor Wheel applied to a light weight 4 wheel rail inspection car. The pneumatic tire was simply lowered onto the rail head. I have owned a number of “speeders” as they are often called here in the States. For some reason, I’d like input here, the Fairmont Company here, which built thousands of rail inspection and work cars, began with (?) and stayed with single cylinder 2 stroke engines. Right up through the Second World War.
Direct descendants of the early marine engines here which powered our earliest automobiles.

Why? They run erratic when idling or cruising light on level permanent way, but hunker down and pull like blazes when required to. They are light weight in a HP/Weight basis I guess, provide two power strokes to one vs. 4 cycle, might be easy on gas, fire by battery and trembler coil are water cooled with a condenser and are advertised not to freeze crack. Have I answered my own question?

Would like to hear from someone about the power or torque curve these engines produce. Were they particularly suited for the service? They use a check valve between the carburetor and the crankcase, require mixed oil fuel and are typically wide belt and idler drive to a pulley on the rear axle.
Perhaps most importantly, they reverse on the spark and run happily in either direction.

Jim Mead
Owego, NY
Lees verder
Kees Koster
31 Mei 2022, 09:38
The large tank was already available in 1897, I have one on an almost new trike from the end of 1897, with the first type badge...
Another detail is that this model has the ignition coil in the petrol tank behind the saddle and a cover that can be removed.
Lees verder
Malcolm Bailey
31 Mei 2022, 08:20
A most interesting character (and article), but one small correction.
While the first railways in South Africa were standard gauge, this was soon dropped in favour of Cape Gauge (3ft 6ins / 1.067m) on the grounds of both economy and the steep mountain terrain the railways had to negotiate as they pushed into the interior. Standard gauge working at the Cape ended by 1881, long before Drewry's arrival, so his rail trolley was certainly built to Cape Gauge rather than standard gauge. This narrower gauge is evident in the second photograph. Incidentally, Cape Gauge was adopted for a number of colonial railways, including New Zealand, for similar reasons.
Lees verder

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen


Login om uw reactie direct te plaatsen

Afbeeldingen toevoegen aan uw reactie