Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
De Rolls-Royce Phantom II werd van 1929 tot 1935 gebouwd in de Britse fabriek in Derby, als opvolger van de Phantom I. In de Verenigde Staten bleef de Phantom I nog tot 1931 in productie. De Phantom II was het laatste model dat volledig onder leiding en toezicht van medeoprichter F. Henry Royce werd ontwikkeld, van de eerste ontwerpschetsen tot de productie.
De auto kreeg de zescilinder lijnmotor met kopkleppen en een cilinderinhoud van 7.668 cc van zijn voorganger, de Phantom I. Het vermogen werd echter verhoogd tot 120 bhp (89 kW) bij 3.500 t/min. De aandrijving verliep aanvankelijk via een ongesynchroniseerde vierversnellingsbak. Vanaf 1932 werden de versnellingen stapsgewijs van synchronisatie voorzien.
Het chassis had een starre vooras met semi-elliptische bladveren, eveneens overgenomen van de Phantom I. Achter kwam een starre as met semi-elliptische bladveren in plaats van cantileververen. Alle vier de wielen hadden trommelremmen met servobekrachtiging. De wielbasis bedroeg 3.810 mm. Daarnaast was er een sportievere uitvoering met een kortere wielbasis van 3.657 mm. Deze kreeg de naam ‘Continental’ en was gericht op de continentaal-Europese markt.
Rolls-Royce bouwde uitsluitend het rijdende chassis: het onderstel met aandrijflijn en overige techniek. De carrosserieën werden door verschillende carrosseriebouwers vervaardigd, vaak op maat naar de wensen van de klant. Tot de bekendste behoorden Park Ward, Thrupp & Maberly, Mulliner en Hooper.
Tussen 1929 en 1935 werden in Derby in totaal 1.281 exemplaren gebouwd, een opmerkelijk aantal. Slechts 125 daarvan hadden het stuur links.
Stuur bericht
