Auto Gladiator 14HP Demi Limousine 1904 te koop

Filter

1904 Gladiator 14/20 HP – viercilinder demi-limousine

Carrosserie van Léon Molon
Kenteken: NXI45
Chassisnummer: 2471
Motornummer: C569

• Meer dan 35 keer met succes de rit van Londen naar Brighton volbracht

Het Franse merk Gladiator kende een betrekkelijk kort bestaan. Het bouwde van omstreeks 1896 tot 1920 automobielen, in de laatste jaren als onderdeel van Vinot et Deguingand. Paul Aucoq en Alexandre Darracq richtten de Société Gladiator in 1891 op in Le Pré-Saint-Gervais om fietsen te bouwen. Enkele jaren later nam een Brits consortium onder leiding van Harvey du Cros het bedrijf over. Du Cros had kort daarvoor de fietsactiviteiten van Adolphe Clément gekocht. Het pas gevormde Clément-Gladiator-Humber breidde zijn activiteiten al snel uit naar drie- en vierwielers, motorfietsen en automobielen. De eerste Gladiator-auto’s waren lichte voiturettes met een achterin geplaatste eencilindermotor, een stalen buizenframe en een stuurstang. Ze werden ook verkocht onder de naam Clément-Gladiator. Adolphe Clément was een vooraanstaand bestuurslid, net als de beruchte oplichter Harry J. Lawson.

Tegen 1899 hadden modellen met een voorin geplaatste Aster-motor en een stuurwiel de oorspronkelijke voiturettes vervangen. Groot-Brittannië was de belangrijkste afzetmarkt van Gladiator. In 1903 ging 80 procent van de productie naar die markt, terwijl de fabriek jaarlijks meer dan duizend auto’s bouwde. Enigszins verwarrend was dat dezelfde fabriek sterk op elkaar lijkende auto’s bouwde onder de namen ‘Clément-Gladiator’ en ‘Gladiator’. Het voornaamste verschil zat in de aandrijving: de Clément-Gladiator had cardanaandrijving, de Gladiator kettingaandrijving.

In Groot-Brittannië werden Gladiators verkocht via de Motor Vehicle Company Ltd, die in 1899 was opgericht door Harvey du Cros en S. F. Edge.

In oktober 1903 trad Adolphe Clément terug bij Clément-Gladiator, al bleven de auto’s zijn naam nog enkele jaren dragen. In 1909 werd het bedrijf verkocht aan Vinot et Deguingand, dat de productie naar zijn fabriek in Puteaux verplaatste. De twee modellengamma’s gingen steeds meer op elkaar lijken, totdat in 1920 werd besloten de naam Gladiator te laten vallen.

Over de vroege geschiedenis van deze imposante Gladiator 14/20 HP demi-limousine met 3,2-liter motor is weinig bekend. Vaststaat dat de auto in bezit was van John Caperton uit Kentucky, die in 1974 een aanvraag indiende om de auto te laten dateren. Hij zou de Gladiator vanuit Argentinië naar de Verenigde Staten hebben gebracht. De Veteran Car Club (VCC) dateerde de auto in 1974, maar gaf toen nog geen certificaat of dateringsplaatje af omdat de restauratie en registratie niet waren afgerond. Rond 1982 lijkt Stephen Langton de Gladiator naar het Verenigd Koninkrijk te hebben geïmporteerd. Ook toen kon er geen certificaat worden afgegeven, omdat de auto nog niet geregistreerd was. Het certificaat volgde uiteindelijk in 1992. Zowel het VCC-dateringscertificaat als het Britse V5C-registratiedocument bevindt zich in het dossier.

Na aankoop van een particulier bleef de Gladiator ongeveer veertig jaar in dezelfde handen, totdat hij in 2023 aan de huidige eigenaar werd verkocht. Die liet een elektrische startmotor monteren en volbracht met de auto verschillende lange ritten, waaronder de Yorkshire Veteran Car Runs van 2025 en 2026. De verkoper omschrijft de Gladiator als een fijne, robuuste gezinsauto. Hij volbracht meer dan 35 keer met succes de rit van Londen naar Brighton en is bijzonder zeldzaam doordat hij nog zijn oorspronkelijke carrosserie van Léon Molon draagt.

Prijs op aanvraag