Een statige Cadillac V16 in Nederland

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Het was enkele jaren geleden dat ik deelnam aan de nachtrally, de 100 Miles, met mijn 1909 Jackson ééncilinder speedster, en halverwege stopte om een deelnemer naast me te vinden met een Cadillac V16. Wij, blootgesteld aan de venijnige decemberkou, stonden te bibberen van de kou. Hij trok met totale nonchalance zijn jas aan. Het verschil tussen de auto's en de bemanning had niet groter kunnen zijn. Onlangs kwam er een soortgelijke luxe limousine te koop en we konden de drang niet weerstaan om uit te zoeken of hij zo goed was als hij eruitzag.

In het garage van verzamelaar Willem G. Wouterse, die zijn auto's graag groot en luxueus heeft, staat de 1930 Cadillac Series 452 V16 Imperial Sedan 4330, om de auto zijn volledige titel te geven, zij aan zij met zijn Britse tegenhanger, een Rolls-Royce Phantom II. Het zijn allebei weelderige limousines, maar verder gaan de overeenkomsten niet. Onder de motorkap lijkt de V16 zijn tijd ver vooruit. Rolls-Royce staat bekend om zijn soepele en stille motoren; de Cadillac maakt wel wat lawaai, maar verder voelt u hem nooit toeren maken. Het raffinement is een genot.

De limousine met Fleetwood-body is misschien niet de eerste auto die opvalt in een collectie vol vooroorlogse exoten, maar als we er eenmaal alleen mee zijn, maakt hij steeds meer indruk op me. Hij rijdt moeiteloos en luxueus en ondanks zijn grootte lijkt hij comfortabel op de pittoreske Nederlandse straten. Het schakelen gaat soepel en de remmen werken goed. In het begin rookt hij een beetje, misschien omdat hij een tijdje niet gebruikt is, maar als hij eenmaal opgewarmd is, is hij schoon en stil en rookvrij.

De grille van de Cadillac is stoer en met koplampen van 32 cm (12½ inch) is hij zelfs statig te noemen. Als u in de auto zit, is de lange en imposante motorkap, met daaronder twee banken van acht enorme cilinders, een enorm bevredigend gezicht. De beroemde vliegende godin die de weg wijst, komt uit de radiateur en bevrijdt ons van minder belangrijke automobilisten.

De lak is hoogstwaarschijnlijk de fabriekslak uit 1930, met hier en daar wat bijgewerkte plekjes maar verder in goede staat. Het interieur heeft ook een grote mate van originaliteit behouden. Niet alles heeft de tand des tijds overleefd, maar de historische reparaties dragen alleen maar bij aan het karakter. De originele lederen voorstoel is hersteld met stof en te oordelen naar andere versleten onderdelen zou dit niet zonder goede reden zijn gebeurd. Misschien had ik achterin moeten zitten en de wereld van daaruit moeten bekijken - het gevoel zal heel anders zijn geweest. Met de luxe bank, klok, glazen scheidingswand en beenruimte zou de succesvolle zakenman die voor een Cadillac koos, niets te kort zijn gekomen.

De motor pruttelt verder terwijl hij ons terugbrengt naar de garage; in alle opzichten was de Cadillac een auto voor de veeleisende klant. Helaas kwam hij met de Grote Depressie op het verkeerde moment ter wereld en misschien zullen milieufreaks er in de toekomst nog een heisa over maken, maar een auto van zo'n hoge kwaliteit verdient het om zoveel mogelijk van genoten te worden. Ik ben blij te kunnen zeggen dat ik er die dag veel plezier aan heb beleefd.

Tekst en foto's: Laurens Klein

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen