De Delage D8SS uit 1933: geboren voor het concours, gebouwd om te rijden

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Showauto’s vormen een klasse apart. We kennen allemaal de verhalen: glimmende machines die het gazon van een concours worden opgerold, waarbij ter plekke de wielen worden verwisseld zodat geen enkel grassprietje het loopvlak raakt. Indrukwekkend, zonder twijfel. Maar het zijn de auto's die daadwerkelijk worden gereden — zoals ze altijd bedoeld waren — die echt tot de verbeelding spreken. Zeker als ze zich net zo thuis voelen op de weg als op het concoursveld.

Tijdens een recent bezoek aan Gubsø Garage in Denemarken stuitten we op zo’n zeldzaamheid: een Delage D8SS uit 1933 met een Sedanca Coupé-carrosserie, gebouwd door de beroemde Britse carrosseriebouwer Gurney Nutting. Volledig gerestaureerd, technisch in orde en bijna klaar om de weg op te gaan. En dat zal hij ook — eigenaar Mark Vogel is van plan om de auto volgende maand zelf naar het prestigieuze concours bij Blenheim Palace te rijden. Daar zal hij niet alleen op het gazon schitteren, maar ook tijdens de reis ernaartoe. Zoals het hoort.

Wanneer wij langskomen, is het werk aan de auto nog in volle gang. “Er zijn nog een paar details die we willen perfectioneren,” zegt Mark terwijl hij samen met zijn team de laatste hand legt aan de wagen. “Gelukkig kunnen we dat hier intern afmaken.”

De auto werd in gedeeltelijk gerestaureerde staat gekocht in Frankrijk, waar hij pas sinds de jaren negentig verbleef. Daarvoor bracht hij zijn hele leven in het Verenigd Koninkrijk door — iets wat niet alleen in de geschiedenis, maar ook in het ontwerp duidelijk zichtbaar is. Chassisnummer 37794 werd in 1933 nieuw geleverd in Engeland. Gurney Nutting voorzag hem van een elegante, volledig aluminium Sedanca-carrosserie. De motor werd destijds opgewaardeerd met vier SU-carburateurs, waarmee hij werd omgevormd tot een volwaardige D8SS — de Super Sport-variant, met een korte wielbasis en een vermogen van ongeveer 145 pk.

Dit was geen gewone auto. In oktober 1933 werd hij tentoongesteld op de Olympia Motor Show in Londen en verscheen hij in tal van publicaties — waaronder een lovend artikel in Country Life, dat niet alleen het ontwerp beschreef, maar ook een volledige rijtest bevatte. In april 1934 werd de auto officieel geregistreerd en zou hij door de handen van diverse verzamelaars gaan. In de jaren zestig werd hij verworven door de Britse auto-historicus J.R. Buckley, die uitgebreid over de wagen schreef in zijn werken over Delage.

Die Britse oorsprong is vandaag de dag nog steeds voelbaar. Staand naast de auto is zijn uitgesproken Engelse silhouet onmiskenbaar — de rechtopstaande voorruit, de fijn afgewerkte daklijn, de beheerste proporties. We vragen een monteur om het dak te openen, en met zichtbare trots begint hij aan het verfijnde proces: bouten worden losgedraaid, panelen schuiven naar achteren, zijkanten vouwen zich op met mechanische elegantie — kunst of techniek? Misschien wel allebei.

De auto is technisch tot in de puntjes gerestaureerd, en dat merk je. Ondanks de grote portieren sluiten ze met een geruststellende soepelheid. Het interieur is luxe, maar ingetogen — verfijnd zonder opzichtig te zijn. Hoe langer je naar de auto kijkt, hoe meer hij je vertrouwen lijkt te winnen. Hij wordt met de minuut mooier.

Op oude foto’s is te zien dat de auto in de loop der jaren verschillende kleurstellingen heeft gehad. De huidige combinatie — ivoor met een karmozijnrood dak — is misschien niet iedereen’s eerste keuze, maar blijkt volledig origineel. Mark haalt een artikel uit december 1933 tevoorschijn waarin de kleuren expliciet worden beschreven als “ivoor met karmozijnrood dak.”

“Toen we hem kochten, was het echt een project in dozen en onderdelen,” legt Mark uit. “De vorige eigenaar was aan de restauratie begonnen, maar had die nooit voltooid. Ik dacht dat het een mooi project voor het team hier zou zijn — iets om uiteindelijk te verkopen. Maar het werd een veel grotere onderneming dan verwacht, omdat we hem precies wilden terugbrengen naar hoe hij eruitzag op de Olympia-stand in 1933.”

En nu, meer dan 90 jaar later, is dat moment aangebroken. De auto verkeert weer in topvorm — en is klaar om opnieuw een Londens publiek te ontmoeten. Niet op een trailer, maar op eigen kracht. Zoals het altijd al bedoeld was.

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen