Geen raid, geen recordrit, geen avontuur; gewoon voor het werk naar de Sahara

• 
• 

Dit is commandant Boschmans met zijn Chevrolet-bestelwagen in Parijs, in maart 1928. Volgens het bijschrift was hij zojuist teruggekeerd van een tocht van 8.000 kilometer dwars door de Sahara en weer terug. Wat was daarvan precies de bedoeling? We vonden een krantenknipsel uit diezelfde maand in La Presse Libre en halen daar enkele passages uit aan: “De heer Boschmans, die in opdracht van de Belgische regering reisde, vertrok aan het begin van het jaar vanuit Algiers, vergezeld door zijn jonge echtgenote. Zij reisden in een standaard Chevrolet-bestelwagen, die speciaal voor de tocht was uitgerust, en zonder escorte.”

Bij hun aankomst in Parijs hield een zekere heer Bugeya namens de Société Industrielle Automobile een toespraak, waarin hij de heer en mevrouw Boschmans feliciteerde met het volbrengen van de reis. Daarop kwam de heer Boschmans tussenbeide – althans, zo vertelt het krantenknipsel: “Maar,” legde de heer Boschmans op bijzonder vriendelijke toon uit, “het was eigenlijk helemaal niet zo’n moeilijke of gevaarlijke reis. In feite was het een gewone toeristische tocht, en zelfs een zeer aangename, dankzij de robuustheid van de Chevrolet en de grote afmetingen van zijn banden. Ons enige punt van spijt was dat we op bepaalde delen van de route niet meer mensen tegenkwamen.”

Vervolgens legde de heer Boschmans het doel van zijn reis uit: “Onze Belgische kolonie Congo produceert aanzienlijke hoeveelheden katoen en andere producten, en het noordelijke deel ervan is sterker verbonden met de Nijlvallei en Egypte. Via deze route doet de post er een maand over om Egypte te bereiken, en het zou gunstig zijn als die reistijd met enkele dagen kon worden verkort. Dit bracht de Belgische regering op het idee om via de Sahara een luchtverbinding tussen Brussel en Congo tot stand te brengen. De mogelijkheden voor deze verbinding waren onlangs onderzocht, maar de verwezenlijking ervan hing af van de aanleg van een vaste autoroute waarlangs een betrouwbare bevoorrading kon worden verzekerd.”

“Om de mogelijkheden van deze route te onderzoeken, reisden wij van Brussel naar Algiers en vervolgens via Laghouat, Ghardaïa, Timimoun, Adrar en Reggane – waar zich de werkplaatsen bevinden van de Trans-Saharan Company, die de geregelde dienst van Colomb-Béchar naar Gao onderhoudt – naar de Ténéré en de Adrar des Ifoghas, tot aan Tabankort. Wij hadden absoluut niet de bedoeling een raid te ondernemen. We bestudeerden het terrein en hebben onze snelheid nooit opgevoerd...”

Tekst: Jeroen Booij / La Presse Libre
Foto’s: Bibliothèque nationale de France

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen