Hoe een Bugatti Royale bij Connaught terechtkwam

• 
• 

Historische Bugatti's zijn misschien al tot in het kleinste detail onderzocht, maar de Bugatti Royale vormt zonder twijfel de overtreffende trap. Over iedere moer en iedere bout is geschreven, gediscussieerd, onderzocht en gespeculeerd. Niet bepaald ons specialisme… en eerlijk gezegd ook niet onze grootste passie. Toch waren we verrast toen we een advertentie tegenkwamen waarin een van deze uitzonderlijke auto's in juli 1952 te koop werd aangeboden door… Connaught Engineering.

Inderdaad, het beroemde ingenieursbedrijf uit Send, Surrey, vooral bekend van zijn ingenieuze Formule-racewagens en geleid door Rodney Clarke, die zich tussen de raceseizoenen graag bezighield met de handel in bijzondere automobielen. Clarke was een groot Bugatti-liefhebber en stond bekend als bemiddelaar bij de verkoop van enkele van Molsheims meest begeerlijke creaties. Zo was hij betrokken bij transacties rond een Type 57SC Atlantic, een Type 57SC Atalante, een Type 57S Corsica, de in 1913 aan Roland Garros geleverde vijfliter Type 18 en zelfs een Type 59 Grand Prix. Maar een Royale… dat is van een heel andere orde.

Hoe zo'n auto uiteindelijk in Surrey terechtkwam, blijft een fascinerend verhaal. Na de Tweede Wereldoorlog reisde Clarke geregeld naar de noodlijdende Bugatti-fabriek in Frankrijk, op zoek naar onderdelen en complete auto's. De Franse frank was sterk gedevalueerd en de fabriek had dringend behoefte aan liquide middelen. Inmiddels had Clarke zich ontwikkeld tot een van de belangrijkste Bugatti-specialisten van Groot-Brittannië en onderhield hij directe contacten met de fabriek. Volgens het verhaal – en wij laten ons graag corrigeren, want Bugatti-experts zijn we bepaald niet – waren drie Royales achter een gemetselde muur verborgen om ze uit handen van de nazi's te houden. Clarke zou daarop een overeenkomst hebben gesloten waarbij hij twee exemplaren verkocht aan Briggs Cunningham en de derde zelf meenam naar Engeland: de voormalige auto van koning Carol van Roemenië.

Wat daarna gebeurde, is beter gedocumenteerd. Clarke bood de auto aan in precies de advertentie die wij tegenkwamen, inmiddels voorzien van het Britse kenteken 'KDG 456'. Uiteindelijk vond hij een koper in de Floridiaanse verzamelaar Dudley C. Wilson, die er £4.500 voor betaalde. Goedkoop? Dat valt te bezien, want een gloednieuwe Rolls-Royce Silver Dawn kostte destijds vrijwel hetzelfde. Ongeveer tien jaar later kwam de Royale terecht in de collectie van casinamagnaat Bill Harrah in Las Vegas en uiteindelijk – de ironie wil – bij Volkswagen AG.

We probeerden meer informatie te vinden, of foto's uit de periode waarin Rodney Clarke eigenaar was en de auto met kenteken 'KDG 456' rondreed. Opnieuw leverde dat verrassend weinig op. Eén aanwijzing vonden we tijdens een Bonhams-veiling in 2022, waar een foto van de auto opdook in een kavel omschreven als 'Three pre-war Bugatti sales brochures and related ephemera, French', dat £1.530 opbracht. Dat kan toch onmogelijk alles zijn wat er nog te ontdekken valt in de wereld van PreWarCar, waar de Royale al zo intensief is bestudeerd... of toch wel?

Tekst: Jeroen Booij
Foto: Jeroen Booij Archief / Bonhams

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen