Jonge liefhebbers nemen het voortouw tijdens de Warrington Wander van de V.C.C.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Cheshire is een paradijs voor wie graag onderweg is. Glooiende laaglanden en schilderachtige dorpen ontvouwen zich voor de reiziger, en je hoeft nauwelijks ver te rijden om het gevoel te krijgen dat de moderne wereld ver achter je ligt. De omstandigheden hadden nauwelijks beter kunnen zijn voor veteran motoring. Alle lof dus voor de North West Section van de Veteran Car Club, die op zaterdag 10 oktober de Warrington Wander organiseerde en twintig veteran en Edwardian cars naar de grote en kleine wegen van Cheshire wist te lokken.

De drijvende krachten achter het evenement waren George Hudson en Meg Edwards, twee jonge leden van de V.C.C. Met hun tomeloze enthousiasme maakten zij van de eendaagse Wander een compleet weekend, speciaal ook voor andere jonge liefhebbers. Hun inspanningen wierpen vruchten af en leverden een bijzonder bemoedigende statistiek op: 35 procent van de deelnemers aan de rally was jonger dan 35 jaar.

Onze groep was over vijf auto’s verdeeld. Mijn rol was die van navigator in de Ford Model T Tourer uit 1915 die Ben Gray enkele jaren geleden opnieuw rijklaar maakte. George en Meg hadden hun Sunbeam 12/16hp uit 1913 afgestoft en al snel vormden we een fraai gezelschap, verder bestaande uit een Model T Center Door uit 1915 van Morgan Thomas, een Hispano-Suiza Type 20 uit 1913 van Kelsie Whittemore en nog een Sunbeam 12/16 van Alex Ward. Het trefpunt op vrijdagavond was de Cat & Lion in Stretton. Nadat iedereen ruimschoots van eten en drinken was voorzien, sloten we de avond af en kwamen we zaterdagochtend weer fris en opgewekt bijeen voor de Wander.

Donkere wolken voorspelden weinig goeds toen we bij de start arriveerden, een particuliere verzameling stoom- en historische voertuigen. Niet veel later kwam de regen zo hard naar beneden dat we vooral meeleefden met de twee dappere bestuurders die met eencilinder veteran cars waren verschenen. Gelukkig waren we nog maar kort onderweg toen de lucht opklaarde, waarna het de rest van de dag grotendeels droog bleef.

Onze route kronkelde door het landschap en bracht ons uiteindelijk bij de Lion Salt Works, een fascinerend stuk industrieel erfgoed dat tegenwoordig als museum dienstdoet. De zoutwinning in Cheshire begon nadat de Romeinen pekelbronnen ontdekten rond Northwich, Middlewich en Nantwich. Toen de zoutlagen in de zeventiende eeuw werden herontdekt, groeide hieruit een omvangrijke industrie. De Lion Salt Works werd in 1894 gesticht op het kolenterrein van het Red Lion Hotel in Marston. Nadat het bedrijf in 1986 zijn deuren sloot, bleef het behouden als de enige nog bestaande open-pan zoutziederij van Groot-Brittannië.

Nadat onze kennis van het zoutproductieproces op de proef was gesteld, gingen we opnieuw op weg. We hadden nog maar enkele bochten genomen toen de moderne zoutfabriek van INEOS Inovyn voor ons opdoemde. De enorme gebouwen deden de Lion Works op een speelgoeddecor lijken.

Na een lunchbuffet bij de Three Greyhounds in Allostock bleef er voldoende tijd over om van de terugrit te genieten. Onderweg waren er volop dorpsherbergen, oude kerken en door eiken overschaduwde lanen te bewonderen. Toen we het parkeerterrein voor de trailers naderden, lieten we onze oudere kameraden aan hun thuisreis beginnen, terwijl het jongere deel van ons gezelschap afboog voor een culturele tussenstop bij de Antrobus Arms. Na enkele glazen cultuur vervolgden we onze weg en brachten we opnieuw een bijzonder gezellige avond door in de Cat & Lion.

Op zondag moest er helaas een einde aan het weekend komen, maar niet voordat we een rit van twintig mijl heen en terug hadden gemaakt naar een informele autobijeenkomst bij de Black Swan in Rixton. De route voerde via de hoofdweg door Lymm, met zijn zeventiende-eeuwse dorpskruis, en over de Warburton Toll Bridge, vanwaar we een weids uitzicht hadden over het Manchester Ship Canal. Onze Edwardian cars waren minstens twintig jaar ouder dan alle andere aanwezige auto’s en vormden dan ook een geliefd gespreksonderwerp.

Na anderhalve dag autorijden in zijn beste vorm hadden we het hele programma met plezier nogmaals gereden. De Warrington Wander bewees dat er onder een nieuwe generatie liefhebbers een gezonde belangstelling bestaat voor veteran en Edwardian cars. We verheugen ons erop bij toekomstige evenementen nog meer jonge liefhebbers van deze vroege automobielen te verwelkomen.

Wilt u meer weten over de activiteiten van de Veteran Car Club? Bezoek dan www.vccofgb.co.uk. U hoeft geen auto te bezitten om lid te worden: met voldoende enthousiasme bent u van harte welkom.

Tekst en foto’s: Zack Stiling

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen