Opvolger van de ‘Drunken Mitchell’: top of flop?

• 
• 

Vertrouwen in je product is essentieel voor elke verkoper. Dus als je je auto aanprijst, zorg er dan voor dat iedereen weet dat dit dé keuze is. De Mitchell Motors Company uit Racine, Wisconsin, begreep dat – of zo leek het, toen hun nieuwe model ‘White Streak’ voorbijflitste en voorbijgangers nauwelijks tijd gaf om alle aanbevelingen te lezen die op de zijkanten waren geschilderd.

Wat we kunnen ontcijferen:

F-50 Mitchell White Streak No. 19

• Wij garanderen dat dit een regulier productiemodel is.
• Uniek motorontwerp verwijdert snel dode gassen en zorgt ervoor dat bougies oneindig meegaan zonder te vervuilen. Vraag naar de wedge of power.
• 18 tot 20 mijl per gallon benzine onder normale rijomstandigheden.
• Een spiraalvormig kegeltandwiel met volledig zwevende as, door Mitchell ontworpen om tweemaal de normale belasting te dragen.
• Van 5 tot 30 mijl per uur in 10 seconden.
• Van 1 tot 40 mijl per uur in 20 seconden.
• Laten we klimmen. Neemt elke heuvel in zijn hoogste versnelling.
• Extra lange volledig vrijdragende bladveren.
• In meer dan zes jaar is er geen enkele Mitchell-veerbreuk geregistreerd.
• Tegenwicht-krukas, drie bronzen hoofdlagersteunen, elimineert trillingen vrijwel volledig.

Dat zijn nogal stevige claims! Maar de Mitchell Motors Company had ook iets goed te maken, na een misstap die hen ernstig in diskrediet had gebracht. In een poging de auto gestroomlijnder te maken, introduceerden Mitchells ontwerpers in 1920 een aflopende radiateur – niet ieders smaak. Het nieuwe model kreeg al snel de bijnaam ‘Drunken Mitchell’. Ai. En ja, de verkoop kelderde.

Dus Mitchell had behoefte aan positieve publiciteit en pakte groots uit bij de lancering van hun nieuwe F-50 ‘White Streak’-model in 1922. Niet alleen werden alle vermeende voordelen op deze demonstratieauto’s geschreven; in 1922 vertrokken maar liefst 109 exemplaren, allemaal wit gespoten, voor een tour door de VS, waarbij ze gezamenlijk een miljoen mijl aflegden om hun betrouwbaarheid en duurzaamheid te bewijzen.

Het had niet het gewenste effect. De eerdere stijlfout, hevige concurrentie en de naoorlogse depressie lieten de verkopen alleen maar verder kelderen. In juni 1923 vroeg de Mitchell Motors Company, Inc. faillissement aan en begin 1924 was de ooit trotse Mitchell-fabriek verkocht aan Nash Motors.

Tekst: Jeroen Booij
Foto’s: Detroit Public Library

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen