Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Het wereldwijde magazine en verkoopplatform voor liefhebbers van klassieke auto’s, door liefhebbers.
Toen de in Australië geboren Hubert Wilkins eind 1929 aan een missie begon om Antarctica in kaart te brengen, nam hij een onmisbaar stuk gereedschap mee - een Austin Seven Chummy. De auto was speciaal aangepast aan het ijzige terrein, had geen voorruit en was rondom voorzien van dubbele wielen, elk met sneeuwkettingen, zoals onze foto laat zien. De speciaal aangepaste Chummy werd betaald door de Britse regering, terwijl krantenmagnaat William Randolph Hearst betaalde voor de exclusieve mediarechten.
Wilkins' missie was deels om meteorologische stations op te zetten, maar de Britse regering had hem ook in het geheim gevraagd om aanspraak te maken op wat nu de Falklandeilanden heten. Wilkins had een jaar eerder een soortgelijke expeditie geleid om het westelijke deel van Antarctica te verkennen, maar keerde dit keer nog beter voorbereid en met meer uitrusting terug. De Austin werd aan boord gebracht van een onderzoeksschip, de RRS William Scoresby, samen met een watervliegtuig met twee getrainde piloten, een boot met een buitenboordmotor en een trekker met rupsbanden. Het schip voer in november 1929 van Londen naar Deception Island voor de zuidkust van Argentinië.
De Britse regering had Wilkins gemachtigd om namens de Kroon territoriale aanspraak te maken, en op 28 december van dat jaar liet Wilkins een vlag vallen in een gebied dat bekend stond als Charcot Land, waarmee hij het claimde voor Koning George. Wilkins werd later geridderd voor zijn inspanningen, en hij bleef afgelegen gebieden verkennen tot aan zijn dood in 1958. Andere avonturen waren het kopen van een overtollige onderzeeër uit de Eerste Wereldoorlog voor één dollar, die hij omdoopte tot NAUTILUS, waarmee hij probeerde onder het ijs door te varen naar de Noordpool, zonder succes. Daarna werd hij manager van zijn vriend Lincoln Ellsworth, die de eerste was die met succes over Antarctica vloog.
Wat er met de Austin is gebeurd is onbekend, althans voor ons - misschien weet een lezer meer? Een laatste gedachte: heeft iemand geprobeerd deze achtwielige formatie na te maken op een Austin, of op welke andere oldtimer dan ook? Het zou een fantastische testauto kunnen worden.
(tekst Jeroen Booij, foto Francis Davies)
Reportedly, penguins were not scared by its noise, even crowding round it. The whalers on Deception Island liked it too, many asking for rides to claim they had ridden in the first commercial car in the Antarctic.
After initial survey flights from Deception Island, the car was loaded onto the open rear deck of the William Scoresby, alongside one of Wilkins planes, when he set off to find flat ice where his pilot could take off on skis, rather than using wheels or floats. After offloading them onto the only flat ice-field he had spotted from the air, in Beascochea Bay, the rapidly thawing ice quickly became too soft to support even the 8-tyred Austin, which sank to its axles when driven, so no chance for the heavier plane. It was recovered and reloaded with the plane as Wilkins decided they could not then make the intended flight across to the Ross Sea that season and returned to Deception Island.
After a three-week return trip in storms and heavy seas during February 1930, the Austin must have suffered serious salt-water corrosion. Wilkins immediately sailed on the Henrik Ibsen for Montevideo where he sold his two planes, at least…
This version of the photo has been altered – in the original there is a line of wooden Deception Island buildings, some hills and snowdrifts behind it. There are photos of the Austin and the Lockheed plane on skis on ice at Beascochea Bay 65°S. in an article about Capt. R. L. V. Shannon of the William Scoresby 1927-30: a_photographic_account_of_voyages_of_captain_rlv_shannon_to_the_antarctic_in_the_1920s.pdf (sun.ac.za)
By the way, Michelin’s twin tyre rims of 1908 were perhaps the first manufactured for a car and in 1911 you could buy a 30-h.p. Austin Welbeck limousine fitted with them; seems Austin forgot that when packing Wilkin’s chummy.