De 22-zits limousine in de outback van Alaska

• 
• 
• 

Deze foto liet ons verbijsteren. Was dat echt een limousine of bus uit de jaren 1920 ergens in de wijde omgeving? Met zijn hoed en laarzen zou je de man die ernaast staat voor een cowboy kunnen houden. Maar waar had een cowboy in hemelsnaam een limousine voor nodig? Natuurlijk was er een verklaring, net als voor deze ongewone foto.

Nancy DeWitt, van het Fountainhead Antique Auto Museum in Alaska, vroeg zich hetzelfde af toen zij de familiefoto's van Robert 'Bobby' Sheldon, een autopionier uit Alaska, in bruikleen kreeg. Sheldon bouwde zijn eerste auto in 1905 en deze foto kwam uit zijn collectie. Zijn erfgenamen wisten alleen dat de auto werd gebruikt "om toeristen naar Mount McKinley National Park te vervoeren en dat hij zeer deftig en betrouwbaar was".

Maar Nancy vond een andere foto van een soortgelijk voertuig en kon de naam 'Fageol' op de radiator zien. Dit leidde haar naar John Fageol, een afstammeling van een van de broers die Fageol Motors Co in Oakland, Californië hadden opgericht. "John identificeerde het als een circa 1924 Fageol 'Intercity' Safety Coach." Dit was niet zomaar een verlengde bus, maar iets veel geavanceerder. Zoals Nancy uitlegde: "Tot de introductie in 1921 werden de meeste bussen gebouwd op stijf rijdende vrachtwagenchassis, en hun slechte rijeigenschappen, hoge zwaartepunten, en motoren met lage prestaties maakten ze niet geschikt voor transitgebruik. Fageol bussen hadden een dubbeldrop frame en ondergeveerde assen. Elk rijtuig was uitgerust met koordbanden voor alle weersomstandigheden, met dubbele banden aan de achterkant. Een extra breed loopvlak van 72 inch tussen de wielen zorgde voor extra stabiliteit in bochten. Vanaf 1923 werden de Fageols uitgerust met luchtremmen, de eerste toepassing daarvan in een motorrijtuig. Het interieur werd verwarmd door warm water van de motor, dat door buizen langs de vloer werd geleid. Er waren 22 zitplaatsen. Elke zitbank had zijn eigen deur, een verdwijnend breed raam, binnenverlichting, en verstelbare zij- en plafondventilatoren."

Bobby Sheldon reed toeristen op een comfortable wijze rond in het park tot 1941. Dat jaar werd de bus verkocht aan de Alaska Railroad, waar hij uiteindelijk langs een weg kwam te staan rotten. Nancy was nu niet meer te stuiten en, hoewel in een zeer vervallen staat, ontdekte zij dat de Fageol er nog stond. Sterker nog, de eigenaar was zo vriendelijk hem aan het museum te schenken! Nancy opnieuw: "De hoogwaardige lederen zittingen zijn allang verdwenen, op enkele frames na. Een groot deel van het houten geraamte is verrot en de zijpanelen zijn ingestort. Maar de Hall-Scott motor en de Brown-Lipe 4-versnellingsbak met overdrive top versnelling zitten nog steeds onder de motorkap. De treeplank, die zich slechts 15 cm boven de grond bevindt, is nog redelijk intact. We zullen werken aan de stabilisatie en het behoud van de overblijfselen, in plaats van te proberen hem te restaureren."

Wat een geweldig verhaal!

Woorden Jeroen Booij. Foto's Fountainhead Antique Auto Museum.

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen