Column: de schoonheid van Beaulieu

• 
• 
• 
• 

Stapje voor stapje zie ik ze aankomen. Slenterend, dan weer stoppend bij een kraampje. De oude man wijst iets aan; de jongen pakt het onderdeel op en zegt iets tegen de oude, die zittend op zijn rollator geïnteresseerd kijkt. Hij schudt energiek zijn grijze, rimpelige hoofd heen en weer en samen vervolgen ze hun pad. Bij de volgende stand hetzelfde tafereel – maar dit keer is het raak. Een amicaal praatje met de verkoper, handen worden geschud en geld en onderdeel wisselen van eigenaar. De oude man, zijn blik alweer terug in het zoekende, strompelt verder. De jongen, iets verrukter nu, volgt hem.

Ze lopen mijn kant uit en ik vraag me af of ze hier iets zien. Op de PreWarCar.nl-PostWarClassic.nl-stand verkopen we niet veel, behalve wat overtollige spullen en natuurlijk de beroemde sokken. We verzamelen echter vooral verhalen. Dus spreek ik de man – en wat blijkt, zijn kleinzoon – aan. Ja, hij wil wel een biertje, maar niet te lang want ze moeten nog het andere veld over. Ik pak snel drie blikjes en ga erbij zitten.

Twee uur later luister ik nog altijd aandachtig. Hij vertelt hoe hij al meer dan veertig jaar naar Beaulieu komt, eerst met zijn zoon en nu ook met zijn kleinzoon. Over dat ene unieke onderdeel dat hij ooit vond, bovenaan het gele veld. Over hoe de beurs veranderd is, maar dat hij er toch niet zonder kan. Over de dagen dat ze met het hele gezin gingen, en hoe hij op de terugweg de auto zo vol had gestouwd dat zijn vrouw het jaar daarop weigerde mee te gaan. Maar ook over de vele vriendschappen die hij in de loop der jaren sloot – contacten die tot vandaag warm gebleven zijn.

Hij geeft toe dat hij nu te oud wordt om zich de hele dag volledig in te spannen. Zijn zoon heeft inmiddels de stand overgenomen, al is hij er zelf nog altijd elke dag bij. Maar het regelen laat hij nu aan zijn zoon.
Even later komt diezelfde zoon aangelopen: hij heeft een doos met speciale boutjes gezien en wil zijn vaders oordeel horen. Zóveel dus over ‘niet meer ermee bezig zijn’. De oude staat kwiek op en samen lopen ze verder, op naar het volgende mooie verhaal. Mij achterlatend met een paar lege bierblikjes – en nog meer met het besef van wat de Beaulieu Autojumble werkelijk is: het sociale hart van de hobby.

In deze tijd, met websites zoals de onze, zijn beurzen veranderd. Niet langer is het gericht zoeken naar dat ene onderdeel dat je nú nodig hebt – dat vind je immers makkelijk online. Op de Autojumble zoek je naar dingen die je zou kunnen gebruiken, die onderdeel worden van een verhaal. Het is entertainment, het is sociaal, en dát maakt het zo geweldig.

De Beaulieu Autojumble vindt dit hele weekend nog plaats – zeker een uitstapje waard met uw familie!

Tekst door Laurens Klein

Plaats een reactie, stel een vraag, geef uw mening, deel aanvullende informatie of start een discussie door de onderstaande velden in te vullen